BİZİM AYRILDIĞIMIZ GÜN...

Bizim ayrıldığımız gün,

Bahçelerde güller kurur,

Saksılar taşa tutulur,

Fesleğenler kokusunu kaybederler,

Pencerelerde aşıklar ağlar,

Sevdanın kapısı kilitli kalır...



Bizim ayrıldığımız gün,

Akan sular da donar,

Ümitsizlik celladı olur,

Bütün ümitlerin,

Denizler çöle dönerler,

Balıklar kalırlar nefessiz,

Çağlayanlar olur uçurum,

Sahiller kimsesiz, sessiz...



Bizim ayrıldığımız gün,

Aşk mahkumları asılır,

Anaların sütü kesilir,

Aç kalır bebekler,

Doğduklarına pişman olur...



Bizim ayrıldığımız gün,

İstanbul küser bütün gürültülere,

Kızkulesi yüzünü asar,

Mekanı Marmara'ya,

Ve martılar toplu intihar eder,

Göçmen kuşlar göçmez artık...



Bizim ayrıldığımız gün,

Biter mi sanırsın gülüm,

Olacak başka ayrılıklar...



02.01.2006 Taşkışla/Taksim

Bayram Tunca 1956, Elazığ

Tik tak tik,tak

İşte saat 12,

Bak yıl döndü...

Tik tak tik,tak

Saati sorma ona artık,

Söyleyemez,

O öldü...

Bak hele kendi saatin kaç,

Kolunda değilse,

Yalnızlığına sor,

Anı defterine,

Gözyaşlarınla yaz,

Ve kapatıp at yüreğine,

Gün gelirde anıları özlersen,

O sayfada dur,

Bir daha oku,

Unuttuğun bir şey var mı acaba,

Bir düşün,

Bence var,

Sıkıca tut ta,

Parmakların izinde kalsın,

Anılarım,

Kara sevdam...

Tık tık tık,

Vakit tamam,

Yıl döndü sevdiğim,

Öbür yanda da seni beklemekteyim yine,

Sırat köprüsü çıkışındayım,

Zülfünün iki teline tutunmuşum,

Sensiz cenneti zaten istemem,

Cehennemi hasretinle yaşadım zaten,

Seni delice severek...

Tık tık tık,

İnsan iki kez yarı yolda bırakılmaz,

Hadi söyle,

Geliyor musun,

Gelmiyor musun...

Tik tak tik,tak

Hadi gülüm bekleniyorsun...

02.01.2006 Taşkışla/Taksim

Bayram Tunca 1956, Elazığ

YANGIN YERİ...

Ve bir mevsim daha eskittim o da sensiz,

Hep sensiz baktım her şeye,

Her gece sensiz uyudum,

Düşlerimdeki senleri de tutamadan,

Sensizlikle uyandım,

Oysa beni anlayabilirlerdi,

Hiç değilse onlar beni anlar,

Seni ne çok sevdiğimi görürlerdi,

Düşler sonrasına kalsalardı eğer...

Umudum bile üşüyor baktım,

Bana sarılır, benimle titrer,

Adının her harfi birer güldü oysa ki,

Gönül vazomu alıp kırarak,

Boşlukta bir vazoya bıraktın...

Başıma düşen akları kar yağdı sandım,

Bir baktım mevsimi değil,

Teselli ettim kendimi,

Sensizlik saydım...



Bari gelsen artık,

Dağlara duman düşmeden,

Sular kurumadan,

Ya yüreğim, ya da bu can ölmeden,

Gelsen, gelsen de yüzümü görsen,

Gelsen de yüzünü görsem,

Bir kaç damla yaş olsan gözlerimde,

Avuçlarıma damlasan,

Sen diye o göz yaşlarımı,

Ziyan edemem,

Senden damlalar diyerek içsem,

Ahhh, bir düşsen de görsen,

İçimin yangınını,

Yüreğimdeki patlamaya hazır volkanı,

Bir buhar olsan da sonunda,

Bari bir an söndürsen...



30.12.2005 Taşkışla/Taksim

Bayram Tunca 1956, Elazığ

SENİ UNUTMAK İMKANSIZ ...

Seni unutması,

Yemeden doymak,

İçmeden ferahlamak kadar imkansız...

Seni unutması,

Ölüme ağlamamak,

Doğuma sevinmemek kadar imkansız...

Seni unutması,

Güle dikeni tercih etmek,

Dilsizi konuşturmak,

Kör'e gökyüzünün resmini çizdirmek kadar imkansız...

Seni unutması,

Ufuğun arkasını seyretmek,

Koyuna kurdu emzirtmek kadar imkansız...

Seni unutmak,

Ölüye şarkı söyletmek,

Zürafaya keman çaldırmak,

Kuşu kanatsız uçurtmak kadar imkansız...

Seni unutmak,

Çağlayandan düşen bir karıncayı,

Ölümden kurtarmak kadar imkansız...

Seni Unutmak,

İdam mahkumunun sehpasını,

Bir ömür sırtlamak kadar imkansız...

Seni unutmak,

Ölümü inkar etmek,

Yaşamı reddetmek kadar imkansız...

Seni unutmak,

Balığı çölde yüzdürmek,

Tüm sevenleri kavuşturmak kadar imkansız...

Seni unutmak,

Kadere arzuhal yazmak,

Varlıkla yokluğu barıştırmak,

Tuzluyu, tatlı ya dönüştürmek kadar imkansız...

Seni unutmak,

Gözlerini inkar etmek,

Sevmedim demek,

Ölümü can damarından söküp atmak kadar imkansız...


16.02.2006 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

ZEHİRİ ORTAKLAŞMAK...

Bir kurşun kalem ile,

ak kağıda üç beş satırlık şiir,

Yazarım da, ağlayamam,

sabrım aksa gözlerimden

gözyaşlarım yerine,

kızıl ve koyu bir mürekkep gibi,

Oysa daha da koyu şu stresime,

En keskin sakinleştirici olurdu,

seninle bir kır kahvesinde oturup,

Deniz yelinde kahve gözlerini,

çekseydim ya içime,

Dalgalarda saçlarını okşasaydım,

Ve demli çayla dolu şu kristal bardakta,

Teninin sıcaklığını duysa idi ellerim,

Bir de sigaramı paylaşsaydık seninle,

Yani zehiri dahi ortaklaşsaydık,

Dudakların gülü olurdu filtresinin,

Kokusu değişir di tütünün,

Buğusu nefesinin buğusunda,

teninin kokusunda olsaydı her yan,

ne güzel olurdu ne güzel...

Ofisimin penceresinde güzel Marmara,

Ve vadide ki yükü ağır, yolu yakın,

Şu teleferik nasıl da hep hasreti taşır,

Bir senden yana, bir benden yana,

Oysa ki adını haykırsam duyar,

Konak yakın, gülüm yakın da,

Ama nedendir sesim çıkmaz ,

haykıramam da, hıçkıramam da...


10.11.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

BEN SENİ ÖYLE SEVDİM...

Ben seni öyle sevdim,
Öyle sevdim ki,
Avuç dolusu sanma,
Yürek dolusu kadar...

Ben seni işte böyle sevdim,
Ve öyle bekledim ki,
Her gelmediğin gün de,
Öyle bir özledim ki,
Bütün tutuklulara yetecek,
Özgürlük kadar...

Ben seni böyle sevdim işte,
Her yanımda olmadığın anı,
Üst üste koysam,
Güneşe ulaşacak kadar,
Yan yana dizsem,
Dünyayı bin kez saracak kadar,
Ve sensizliğe de öyle üzüldüm ki,
Anacığım ölmüş kadar...

Ben seni işte öyle sevdim,
Payıma düşen cenneti herşeyi ile,
Karşılıksız devredecek kadar,
Ve tora düşen bir balığın,
Son soluğu kadar,
Hatta, daha- daha çok,
Ölürken de ayrılamadığı,
Pullarına sinen deniz kokusu kadar...

Ben seni böyle sevdim işte gülüm,
Az gelir aş, ekmek hatta su,
Ve az gelir soluduğum hava,
İlle bir ölçü sorarsan,
Şekli bütün sevenlerin yüreği,
Evren kadar bir hacim,
Everest kadar yüksek,
Ağrı kadar da ağır,
Adı dersen, içimdeki sen kadar,
Asil ve gerçek...

Ben seni işte böyle sevdim gülüm,
İster inan, ister inanma,
İşte o kadar, işte o kadar...

01.03.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

GÖZLERİN ...(Gülüm'e ithaf olunur)

Gözlerindir, gözlerin,
Her dilden, her türden söylenebilir tek şarkı...

Gözlerindir, gözlerin,
Ruhun gözle görünmesi, nesne olabilmesi...

Gözlerindir, gözlerin,
Beşinci, belki de altıncı hatta sonraki element...

Gözlerindir, gözlerin,
Kainatın hududu, ya sonrası nın sorusu...

Gözlerindir, gözlerin,
Keşvedilmeyi bekleyen son maden...

Gözlerindir, gözlerin,
Dokuzuncu nota nın kesin değeri...

Gözlerindir, gözlerin,
Egale edilemeyecek tek rekor...

Gözlerindir, gözlerin,
Varoluşun anlamının tek ilahi betimi...

Gözlerindir, gözlerin,
Ölüm le ölümsüzlüğün çatışması...

Gözlerindir, gözlerin,
Okyanusların en dibinde ki sır...

Gözlerindir, gözlerin,
Her çaresiz derdin çaresi...

Gözlerindir, gözlerindir,
Altıncı, yedinci ve diğer duyu...

Gözlerindir, gözlerindir,
Ab'ı hayat suyu...

Gözlerindir, gözlerindir,
Evrenin tamı tamına ortası...

Gözlerindir, gözlerin,
Ayrılığı yok eden gen...

Gözlerindir, gözlerin,
En pahalı çiçek...

Gözlerindir, gözlerin,
Hayatımın anlamı...

Gözlerindir, gözlerin,
Köleliğime tek rızam...

Gözlerindir, gözlerin,
Aydınlığın tanımı...

Gözlerindir,
Yoksulluğun bitimi,
Irkların farklılık nedeni,
Gözlerindir,
Bana unutturan beni,
Ölümüne sevdiren seni...

04.05.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

bayram abimiz yine döktürmüş.. çok güzel şiir yüreğine sağlık

AKLIMA DÜŞTÜN ...


Aklıma düştün,
Sigaramı ters yaktım...

Aklıma düştün,
Duvarlarda hayaline baktım...

Aklıma düştün,
Mısralar resmine döndüler,
Poz - poz, renk-renk,
Gülüşün ve hüznün iç içe...

Aklıma düştün,
Denizin dalgasında,
Hıçkırığını duyar oldum,
Sanki deniz di gözlerine düşen,
Silemedim...

Aklıma düştün,
Martı kanatlarında,
Uzak, yakın düşlerde,
Yorgun, sahipsiz, mekansız,
Martılardan beter oldum...

Aklıma düştün,
Ağladım yokluğuna,
Dalgalar ısındı gözyaşlarımla,
Buzlar çözüldü de,
Anlamadın...

Aklıma düştün,
Sevgim sensizlik denizlerinde,
Eskidi, alabora oldu,
Bir ümit sandalı gibi,
Yüreğim dalgalara kapıldı,
Düştü denize benliğim,
Kara sevdamın cesedi vurdu karaya...

Aklıma düştün,
Rüzgarların uğultusunda,
Ağlamam sensizlik adlı seranat oldu...

Aklıma düştün,
Umutlarım,
Yoksulların gözlerindeki,
Ümitsizlik pırıltısı oldu,
Düşlerim senin gözlerindi hep,
Ve yoksul sofralarının lüksü,
İki zeytin tanesi, gözlerin,
Yenmeye kıyılmayan...

Aklıma düştün,
Yıldızlar altında sevdalı bir çobanın düşü gibi,
Aklıma düştün,
Bir açık hava tiyatrosunda,
Çoban ve koyunla kuzular,
Gecenin karanlığında "biz" i oynadılar,
Efektler geviş sesleriydi,
Alkışlar cırcır böceklerinden,
Ve öykü, Leyle ile Mecnun...

Aklıma düştün,
Hüzün türkülerinde,
Notalar göz yaşlarım oldular,
Çalgılar ağıt yaktılar her türkümde,
Porteler se,
Kaybolduğum dört yoldu...

Aklıma düştün,
Oyuncağını kaybetmiş bir çocuğun,
Çaresiz ce ağlamasında,
Aklıma düştün,
Aklıma, düştün ki, düştün hani,
Bana en zor yanı,
Aklıma düştün,
Yanında ki yalnızlığımda.......

30.03.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

OLMAZ MI ANNEM...

Kara kaşlı anneciğinin,

Kara kaşlı yavrucuğu,

Tatlı kızı,gül çocuğu,

Bu akşam annene git olur mu ?

Başını dizine koyup,

Uyumak istiyorum de,

Saçlarını da okşattır,

Masal da anlatmasını dile,

Daha derin uyumak isterim diye,

Söz beyaz atlı prens'e geldiğinde,

Aralayıp badem gözlerini,

N'olur prenses ben olayım mı ha annem de,

Derin bir uykunun içine düş,

Rüyanın konusunu kendin belirle,

Zalimlerin yıktıkları köprüleri onar,

Bütün sevenler harcını taşısın,

Açların ekmeğini ver, ömürlük olsun,

Hasrete akan gözyaşlarından,

Bir derya yap,

Bütün engelli sevenlere,

Avuçlarını sandal et,

Gözlerini güneş et onlara,

Karanlıkları beyaza boya,

Ağlayanları güldür doya doya,

Belki anlattığında anneciğine,

Anneciğin sana :

Masalın o kısmı böyle değildi der demez,

Bu masalda kötüler olmasa, olmaz mı de,

Olmaz mı de anne, olmaz mı de anneeem...



24.10.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

YANIK YANIK...

Bir mektup gönderdim sevdiceğime,
Satırda söz yanık, bende öz yanık...
Bari bir ucundan yaksam dedim de,
Kalem dedi, kağıt benden az yanık...

Gözlerini çizdim bu yüreğe ben,
Pulu göz yaşım, zarf, gönül yaramdan,
Parmak izlerime, parmaklarından,
Akacak özlemim, tenden az yanık...

Mektup yola çıktı bugün, katarla,
Kim tartarki hasretin, hangi kantarla,
Sevdan çok büyüttüm, yok ile, varla,
Canda gurur yorgun, serde naz yanık...

13.12.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

İNCE KADIN, GÜL DALIM...

Canım benim, benim canım,

İnce kadın, inceciğim,

Gül dalım,

Dokunmadım,

Kırılırsın diyedir,

Dokunmaya kıyamadım, kıyamam...

Dedim ki bari artık,

Yetim bir çocuğa dönmüşken,

Bir bakar körsem,

Ve madem sensizlikte bana,

tüm ışıklar sönmüşken,

Sana olan şu kapkara sevdama,

Yaslanıpta, hüngür-hüngür,

Yetim çocuk gibi ağlasam,

Gözyaşımı sel eyleyip,

Senin toprağına bağlasam,

İnce gülüm, suyun olsam,

Bari sen kurumasan...

İnce güzel, ben hiç güneş görmedim,

Sen vardın, aşk da vardı ya, 

neyleyim ki sensizlik nikah kıymıştı bana,

Her gece sensizliğe sarıldım da uyudum,

Nedendir ki, gözlerin vatandaşlıktan çıkardı beni,

Sürgün etti gitmediğim,

görmediğim, bilmediğim bir eskimo köyüne,

Sürgün, sürdürenin yurdunda olmalı dediler,

Eziyetiyle, acısıyla,

Yani beni istemediler,

oradan da kovuldum,

Kardelenlerden yapılma bir kızak verdiler,

Bir ayaz gecede bana,

Sürdüler yurtlarından,

Ay ışığında yollara düştüm,

Tipilerde kaldım,

Ay karanlık oldu, hayallerim bile dondu,

Yollarda kaldım, yollar ne ki,

Sanırsın buzullarda kaldım,

Sekiz eskimo köpeği çekerken kızağımı,

Hasretime onlar da isyan oldu,

Koyup gittiler beni,

birer birer firar ettiler...

Ümitlerim hepten bitti,

Umutsuzluk kızağımı parçaladı,

Ay karanlık oldu, gülüm, gül dalım,

Her şey bir anlık oldu,

Bir kuytuluğa düştüm ki,

Adı sensizlik,

Kardelen bile yetişmez ,

Bir yurda düştüm,

Yokluğun bir çığ oldu, sardıkça sardı,

Yerden yere vurdu, kavurdu, savurdu hep,

Aşkın oldum da ekildim,

Kaderin elleriyle de söküldüm...

Artık sevdalar bana yalan ince kadın,

Leyla ile mecnun,

kerem ile aslı masaldan masal,

Bende dört mevsimin üçü silinmiş,

Biri kalmış kış misali,

O da sensizlik gitmez başımdan,

Kimse bana şehirlerden söz etmesin,

Yollardan, kaldırımlardan, evlerden,

Hasretin onikilik deprem oldu içimde,

Hayallerimi bile yerle bir etti,

Duygu enkazımda ölmüş ümitlerim var yalnız,

Yangınlar var yüreğimde, acılarımın yanar dağlarından,

Lavlar akar ruhumdaki boşlukta,

Kim bilir ki sen benim sonbahar kokulu toprağımdın,

İlkbaharda yediveren gülüm, murat çiçeğimdin,

Hep yaz sıcağımdın oysa...

Şimdi kalan ömrümün her gününü,

Sensiz bir yarına borç öder geçiririm,

Bir alacağım var mı ki şu hayattan,

cevabım,

Tek alacağım var, o da felekten,

O da sensizliğimden,

Biliyorum artık benim için,

Felek seni elden çıkarmış,

Neyleyim ki,

Bu da bendeki şanssızlık...

Her şeyimden arta kalan,

Son zerrem bu artık inan ki,

Bir zerrecik ümit işte,

Sonunda onu da hasret denen kadehe,

Ölüm içkisi diye koydum,

Sana sunuyorum, hadi al, zehir değil,

Yıllanmış acılarımın mey'i,

Zaten canımı buz eyledi yokluğun,

Ben de meyine kattım, eritme bari,

Erimeden o son ümit,

Tadı kaçmadan o son zerrenin,

Gel haydi, n'olur gel,

Yudum yudum ya da bir dikişte,

İç artık, içip te öldür beni...


18.11.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

Munzur suyu çağıl-çağıl akarken,
Sevda benim başım yakmış; ne bilir…
Anam kadın göz yaşını dökerken,
Ümitlerim boşa çıkmış; ne bilir…

Munzur’un üstünde sevda köprüsü,
Ser verir sevdadan geçmez doğrusu,
Ölüm değil, ayrılıktır korkusu,
Ölümüne sevda çekmiş ne bilir…

Munzur dağı görkeminin altında,
Mertlik suyu coşar, alnın çatında,
Sevda kokar tırnağında, etinde,
Can’a; yardan güzel yokmuş, ne bilir…

Bir sevmiş ki, ayrılığı tanımaz,
Aşktan yanar, nar’a; ateşe yanmaz,
Yürek volkan, ateş bile dayanmaz,
Aşk uğruna ömrün yakmış, ne bilir…

20.09.2005 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca 1956, Elazığ

SIRILSIKLAM...

İstanbul'a yağmur yağıyor gülüm,
Şose sırılsıklam, yol sırılsıklam...
Ağaçlar gülüyor, dallar yıkanır,
Üşümüş sarmaşık, dala sarılır,
Dal sırılsıklam, gül sırılsıklam...
Seni seven mecnun, o sana meftun,
Sevdalın bu garip, kul sırılsıklam...
Saçların ıslanmış, sonbahar gülüm,
Başında pembe şemsiyen de yok,
Sen de ıslanmışsın da, için ateşten,
Şakakların ıslak, ağladın mı ne,
Gözün, gönlün sırılsıklam,
Sen sırılsıklam...
Ellerimden ayrıdır da, üşür ellerin,
Yalnızlıktan titrer, el sırılsıklam..
Sonrasında bir sel gider,
Bulutlar dağılır, sonra gün çıkar,
Şavkı düşer sele, gün sırılsıklam...
Ben senin aşkın seli ile sürüklenirim,
Denizden kovulmuş balık misali,
Soluğum kesilir hasretin ile,
Aşkından ölürüm, ben sırılsıklam...
Oysa sen koskocaman bir ummansın,
Ben sevdalı incecik sel,
Akar da sevinirim gülüm,
Çırpınır da, ürperirim gülüm,
Sana varmak kolay değil bilirim,
Yine de çok sevinirim gülüm,
Birgün sana ulaşacağım diye,
Karışıp, sen olacağım diye,
Bu ruh, bu sevda, bu can sevinçli,
Yağmur değil, yağan sensin başıma,
Ohhh sana çok şükür Rabbim,
Ne talihli bir kulunum ki,
Sevda yağıyor başıma,
Gönlüm sırılsıklam, ben sırılsıklam...

20.01.2006 Taşkışla/Taksim
Bayram Tunca, 1956, Elazığ

eLazıĞLı arkaDaşa teŞk ederiz
seninDe eLine saĞlık