İnatçıydı küçük kız…
Acıdan canı yanıyordu ama içmiyordu ilaçlarını…
Herkes kızıyordu ona…
Bilerek yapıyorsun bunu kendine diye…
Bilerek yapmıyorum diyordu…
Kimse anlamıyordu onu…
Bildikleri tek şey onun canı yanıyor ama ilaçlarını içmiyordu…
Halbuki bekliyordu küçük kız…
Onu bekliyordu…
O bir kerecik öpse alnından ağrısı hafifleyecek gibi hissediyordu…
Ona sarılıp uyuduğunda acıları dinecekti biliyordu…
Acı çekmesi umrunda değildi…
Sadece onu bekliyor, onu istiyordu…
Ama gelmiyordu beklediği, gelemiyordu…
İkisininde ihtiyacı vardı birbirine…
Bu yüzden öksüzdü telefon konuşmaları…
Ve her konuşma kırık bir öpücükle bitiveriyordu…
Sarılmak istiyorlardı, hissetmek istiyorlardı birbirlerini…
Ama olmuyordu yapamıyorlardı…
Onların masalında kötü kalpli cadılar yoktu belki ama
Yinede arada bir böyle uzak kalmak zorunda kalıyorlardı…
Bir şey yapamıyordu kız için adam…
Gelemiyordu, ama onun için çok endişeleniyordu…
Her fırsat bulduğunda nasıl olduğunu sormak için arıyordu…
Doktora git diye kızıyordu adam…
Ama küçük kız inatla gitmiyordu…
Doktor falan istemiyordu çünkü…
Sadece onu istiyordu…
O gelse, o sarılsa diyordu…
Sonra birgün bir şey fark etti küçük kız…
Adamın yanında olamadığı için canı çok yanıyordu…
Onunda aynı acıyı hissedebileceğini hiç düşünmemişti kız…
Düşünememişti belki…
Özlemek onu bencilleştirmişti fark etmeden…
Ama işte o gün fark etti küçük kız…
Adam çok bağırdı ona bunu neden yapıyorsun diye…
Sustu küçük kız, yutkundu ama bir şey demedi…
Diyemedi…
Söz verdi adama doktora gidecekti küçük kız…
İalçalarınıda içecekti ve adamın geleceği günü bekleyecekti…
Doktora gitti küçük kız…
İlaçlarınıda içiyor
Ve adam gelecek biliyor, onu bekliyor…
Logged
