BizLer sosyaListiz ve sosyaList oLmayı süRdüRmeLiyiz.
Geçen 2 Ekim’de, yakıt tüketimimizin uluslararası maliyeti konusunu tartışmıştık. İzlenimim odur ki konunun önemi birçok liderin ve kadrolarımızın dikkatini çekti.
Toplumda elektrik ve modern hayattaki diğer hizmetlere ulaşabilen kesimlerin oranına ilişkin bir belirsizlik var. Bu oran yüzde 40 ila yüzde 60 arasında değişiyor, ya da biraz daha yüksek. Bu oranda hidroelektrik kaynaklara ve diğer elemanlara ulaşıma göre değişiyor.
1 Ocak 1959’dan önce toplumun yarısından çoğu hiç bir şekilde elektriğe ulaşamıyordu. Bugün iki katı nüfusumuz ve bu enerjiye olan geniş kapsamlı erişim ile birlikte tüketim defalarca kat arttı.
Gelişkin zengin ülkeler hariç dünyanın bir çok ülkesinde olduğu gibi bizim ülkemizde de enerji, hava yoluyla nakil hatları-direkler-trafolar ve benzeri yöntemlerle taşınıyor. Ancak bilindiği üzere bunların birçoğu Gustav ve İke kasırgasından sonra yıkıldı.
Granma’da Maria Julia Mayoral tarafından kaleme alınan makalede “elektrik ağı kasırgaların yol açtığı doğal afet sonucu yıkılırken, jeneratörler aracılığı ile diğer temel hizmet sunan kuruluşların yanısıra 966 fırın, 207 gıda işleme merkezi, 372 radyo istasyonu, 193 hastane, 496 poliklinik, 635 su pompalama istasyonu ve 138 huzurevine elektrik sağlanabiliyor” deniliyor.
“Bu gösteriyor ki ihtiyaç olduğunda üretim ve diğer hizmetlerde bulunan jeneratör gibi yüzlerce ekipman Ulusal Enerji Sistemi’nden mahrum yerlere kurulabildi. Bu ise farklı şehirlerin yardım tugayları, dağıtım şirketleri aracılığıyla ve yerel otoritelerin koordinasyonunda gerçekleştirilebildi. Bu bölgelere nakledilen bütün ekipmanlar durum normale döner dönmez eski yerlerine nakledilecek.”
Alıntı yaptığım makale hem yerel hem de ulusal ölçekte parti ve hükümet kadrolarının sorunlar karşısında çözümler bulmadaki adanmışlığını açıkça göstermektedir.
Maria Julia’nın makalesinin başlığı: Halka ışık götürmek için bir servet harcandı.
Bence jeneratörlerin ne maksatlarla kurulduklarını hatırlamanın tam zamanı:
- Her türlü koşul altında sağlık ve gıda hizmetleri gibi yaşamsal hizmetler olan hizmetleri güvence altına almak
- Temel gıda maddesi olan ekmek-süt vs üretimini güvence altına almak
- Durması halinde sanayiyi ciddi şekilde etkileyecek olan çelik dökümhanelerini güvence altına almak
- Her zaman vazgeçilmez olan hava gözlem ofisleri ve fırtınaların yaklaştığını haber veren radar istasyonları gibi savunma hizmetleri ve bilgilendirme hizmetlerini garanti altına almak
- Az tüketim yapacak şekilde sürekli elektrik üretimini güvence altına almak.
Bunları saymışken, jeneratörlerin saatte 40 kW ya da daha az güç üreten küçük motorlardan saatte 1000 kW güç üreten büyük motorlara kadar çok çeşitli ebatta olduklarını hatırlatmakta fayda var. Bazen bu motorlardan birkaçını yanyana koymak gerekebilir. Örneğin bir hastanede yüksek teknoloji ekipmanları ve vazgeçilemeyecek kimi klima sistemleri oldukça fazla enerji tüketir.
Bu motorlar dizelle çalışır ve elektrik üretme kapasiteleri belli bir noktaya gelene kadar verimlilikleri artar. Belli türde yağlama, yedek parça stoku ve bakım gerektirirler. Çok sayıda jeneratör farklı türde bir yakıt kullanan kesintisiz enerji üreten motorlardan meydana gelir.
İdeal olan yukarda bahsi geçen tüm hizmet ya da üretim birimlerinin Ulusal Enerji Sistemi’nden beslenmesidir. Bu, dizelden daha ucuz olan ve petrolün rafine edilmesiyle elde edilen, yolcu ya da yük taşımacılığında sıkça kullanılan fuel oil ile çalışan ekipmandan yapılmıştır.
Eğer herhangi bir sebeple dizelle çalışan jeneratörler evler için elektrik üretmeye başlar ve günde 20 saatten fazla çalıştırılırlarsa bunun negatif bir etkisi olur. Bu tür ekipmanlar acil durumlar içindir ve Küba’nın mevcut gelişimi içinde yalnızca en yoğun saatlerde çalıştırılırlar.
Hidrokarbonla çalışan jeneratörler maliyeti daha yüksek olsa da fuel oille çalışanlar kadar iyi değildir. Ağır ve karmaşık olduklarında dolayı bir yerden başka bir yere nakledilemezler. Bu açıdan önceden sülfür ve diğer bulaşanlardan arındırılmış gazı kullanan santrallere göre ikinci sırada yer alırlar.
Tüm kadrolarımızın acil durum ortadan kalktıktan sonra dizelle çalışan jeneratörleri geri getirmeyi unutmaması ve geri getirmek için bir dakika bile gecikmemesi konusunda uyanık olmalıyız. Ülkemiz bunun için çok fazla harcama yapıyor ve ihtiyacı olan yerlerin sayısını azaltmaya çalışıyor.
Şu anda Küba’da gıda ile inşaat malzemelerinin üretimi ve dağıtımının kesinlikle öncelikli olduğunun altını çiziyorum.
Biz, liderleri kriz anında çözüm üretebilmek adına depresyon-zam-enflasyon ve işsizlik ortasında çıldıran bir gelişmiş kapitalist ülke değiliz. BizLer sosyaListiz ve sosyaList oLmaLıyız..
Kaynak: Prensa Latina Türkçe
Logged
