Kuyuya düşen eşek misali
 
 
 
 Günlerden bir gün,
köylerden birinde,
adamın birinin eşeği,
kuyunun birine düşmüş.
Niye düşer, nasıl düşer sormayın.
Eşek bu. Düşmüş işte.

Belki kör bir kuyuydu, ağzı tahtayla kapatılmıştı belki,
üzerine de toprak dökülmüştü.
Zamanla tahta çürüdü, zayıfladı, toprakta biten otları yemek
isteyen eşeğin ağırlığını çekemedi ve güm.
Hayvancık saatlerce acı içinde kıvrandı,
bağırdı kendi dilinde.

Ayıptır söylemesi, anırdı yani.
Sesini duyan sahibi gelip baktı ki vaziyet kötü.
Zavallı eşeği kuyunun dibinde melul mahzun bakınıyor.
Üstelik yaralanmış.
Karşılaştığı bu durumda kendini eşeği kadar zavallı
hisseden adamcağız köylüleri yardıma çağırdı.

Ne yapsak, ne etsek, nasıl çıkarsak soruları havada kaldı.
Sonunda karar verildi ki kurtarmak için çalışmaya değmez.
Tek çare, kuyuyu toprakla örtmek.
Ellerine aldıkları küreklerle etraftan kuyunun içine toprak
attılar. Zavallı hayvan, üzerine gelen toprakları, her seferinde
silkinerek dibe döktü.

Ayaklarının altına aldığı toprak sayesinde her an biraz daha
yükseldi ve sonunda yukarıya kadar çıkmış oldu.
Köylüler ağzı açık bakakaldı.

Hayat, bazen bizim de üzerimize abanır.

(Ne bazeni, çoğu zaman.)

Toz toprakla örtmeye çalışanlar çok olur.
Bunlarla başetmenin tek yolu, yakınıp
sızlanmak değil, düşünüp silkinmek
ve kurtulmak, aydınlığa adım atmaktır.

Kör kuyuda olsak bile



alıntıdır...

 
muhtesem
çok guzel
ellerine saglik raikonen

hayret bisey ya... allahin isi iste.... ellerine saglik muhammed

şaşırdım kaldım hayata asla yenilmemenin ve başarmanın örneği teşekkürler

delikız güzel diyosaaa güzeldirrr okumaya gerek bile yok ) ellerine sağlık

Rica ederim arkadaşlar... Ayrıca okuyan arkadaşlara teşekkür ederim...

hııım değisik tesekkürler canım

eline sağlık raikonen
gerçekten çok beğendim ben
teşekkürler paylaşımın için

Rica ederim...İlgin için bende sana teşekkür ederim.

hayatla barışmanın hikayesi güzel olmuşş

Beğenmenize sevindim...