Hayatın bile sustuğu bir savaştır AŞK!
aşk denilen şey şiddetli ruh hastalığıdır, tedavisi mümkün değildir.
hasret çekmekte bir ruh hastalığıdır.
her ikisi birer bencilliktir, bencillikten ise aşk doğamaz.
aşk bencillikten değil sencillikten doğar biz ise sencil olamayız, sencillik allaha tabi bir sıfattır.
bencillik arsızlıktır, had bilmemezliktir vs.
Hz.Mevlana "
Tanrı senin için ölmeyi isterdi eğer sen onsuz olabilir olsaydın, sen ona muhtaçsın diye kendine ölümsüzlüğü adadı" PES !
bırak aşkı biz sevmesini bile beceremeyiz. biz ancak hoşumuza giden, bencilliğimizi, göz ve kulağımızı mutlu eden şeyleri sever, bizim gibi düşünen ve hissedeni "severiz".
seven tahammül ve sabır nedir bilmez, hissetmez, hasret çekmez, kıskançlık tanımaz.
aşık olan ise yoktur, o sen'de' yok olmuştur.
aşk var ise, aşk dediğimiz aşk ise neden bu kederler ve ayrılmalar?
aşk ve hasret birer ruh hastalığı, çünkü aşık olmadan eveli normaldik. diyorlar, sevdiğim için her şeyi yaparım. yanlış denilmiş bir cümlü esası "kendim için her şeyi yaparım" olmalı, çünkü bu cümle bencillik kokuyor.
adam var sevdiği için lüks mercedes alıyor, pırlantalar, pahalı lokantalarda gezdiriyor, dünya turuna çıkıyor, bir hatasını görünce tak alnından vuruyor. bu para harcamalar bir kişiyi esarete almaya çalışmaktan ve kıskançlıktan (oldu yine bencillik) başka bir şey değil.
zaten iki ben birbirine "aşık" olunca günün birinde ayrılma (en azından ruhen ayrılma) proğramlanmış bir şey. bir "ben" ile bir "sen" zaten geçinemezler. aşk için iki "sen ve sen" lazım, buda ya yok yada çok ender. sevdiğim kadın 10 kilo alınca yada 20 kilo kaybedince "hadi sevgilim sana eyvallah" herhalde aşk olamaz.
- a, aa hayatım, cicim, bir tanem, senin mercedes nerde, niye yayan eve geldi?
- icraya kaptırdım.
- ciddimisin? hadi sana eyvallah.
demine kadar çirkin bakımsız olan bir anda "a-aa, süper" olunca bunada aşk denilemez.
===
bir hikayecik

bir adam allaha aşık bir kalp ile allah allah diye varmış allahın kapısına, vurmuş kapıyı:
- takk takk takk.
- kim o?
- ben, açarmısın, sana geldim.
- git burdan.
adam kül olmuş, yanmış erimiş, yok olmuş. aradan yıllar geçmiş, hasrete dayanamamış. varmış aynı kapıya:
- takk takk takk.
- kim var orda?
- sen kapıda duruyor, ben açarmısın?
- gıcırt (kapı açılmış)
ve allah demiş: seni ilk gelişinde almadım, çünkü sen "bir ben", ben "bir ben", iki ben sığmaz bu eve.
hemen anlamayanlara: adam ikinci gelişinde artık kendine "ben" demiyor, kendine "sen" diyor. ilk gelişinde kendine "ben" allaha "sen" diyor.