Kolay mı? Kolay mı hiçbir şey demeden çekip gitmek? Beni böyle bilmediğim sokaklarda tek başıma bırakmak?
Bana bir kum tanesi kadar hakikat bırakmadın giderken...
Şimdi ben içimdeki bu kederle, bu kırılmışlıkla nasıl çıkarım bu aşkın yangınından, bu gurbet yalnızlığından?
Seni değil Tanrı'yı beklemeliyim ben. Sen kendi yıldızlı ve çiçekli bahçelerine dön. Ben bu yırtılmış ruhumla Tanrı'yı beklerim....
Bilmiyordum ki!... Bilmiyordum işte suskunun bu kadar büyük bir suç olduğunu. Oysa sana söylenmemiş sözcüklerimle itişip kakışırken ben, sen elsiz ağızsız bırakıp gittin beni. Öyle uzağa gittin ki o sessizlikte bile duyuramadım sesimi sana...
Ne kadar kolay gidiyorsun sen, ne kolay yıkıyorsun giderken geçtiğin yerleri.
Karanlık, ahşap kokusu ve duman; birde içimde söndürdüğüm sigara izmaritleri....
Eni konu insanım işte anla! Seni geç sevdim ben. Bu suç değil.
Logged
