bugüne dün sabah uyanmishti
koynunda acimasiz yalanlarla
aslinda gözünü achtiinda
korkmadi yalnizliktan
yalanlardan korktuu kadar
bütün ipler birbirine balaniyordu gerchekte
o'nu zaten
gerchekler yalanlara
yalanlar yalnizlia yalnizlii da hüzünlere balamishti...
yarinlarini dünde yashamaya alishiikti
yavash yol almayi seven suskun yürei...
sonra birden,
acimasiz bir ashk chaldi, yüreinin keshfedilmemish kapisini
bu o'nu coshturdu
yavash yol almaya alishik yürei
bashladi dolu dizgin koshmaya...
chabuk gem vurdular ama, birden devrildi...
ayilmadan gercheklere, yalan rüyalar gechti göz önünden
sadik dost chikageldi sonra...
yalnizlii idi o...
yalniz birakmadi o'nu.
kucakladi narin bir shekilde
yavashcha incitmeden
hüzünlerin kucaina birakti o'nu
sessiz, alishik, bashkaldirmadan...
hatta belki shashkinliktan
rahatti hüznün kucainda
ve sadik dost yani bashindaydi
sırt chevirmemishti o'na
dier tüm gercheklerden öte...
bu sabah,
genish hüzün yatainda
koynunda yalnizlii ile uyandi
ve daha siki sarildi...
Logged
