Yağmurcu

Sen hiç denize dokundunmu geceleri
Annenin saçlarını ördünmü onu yitirmeden
Güneş açtımı yüzünde ölümü düşündüğünde
Ayrı coğrafyalar çizdinmi yanlızlığa.

Ben seni sen yokken severim yağmurcu
düştüm acının ortasına seni dilenirim
Resmini çizerim karanlığa yokluğunun
Yağmurun yağışını nasıl izlediğini düşünürüm.

(...)


buğra

ayrılıkların,acıların, ölümlerin olmaması dileğiyle.yüreğine sağlık buğra.sevgilerle.

sağolun fahri abi.teşekkür ederim

Olmayınca sen parmaklarım titriyor
sesini istiyor canım / gitmeliydin
soğuk iklimleri içime bırakıp
içinde huzur..

Şehirler kurup şehirler yıkmalıydık
adı yitik rengi soluk
yüzsüz
bir paramparçalığı paylaşmalıydık
kalsaydın.

yanaş

isterim ki köpüklü mü doğarken mi
deli gibi
soluğum soluğuna sarılsın
gönül direnmede
olabildiğince yaklaş
gözbebeklerinin kokusunu duyayım.


buğra

çok başarılı ciddende tşk'ler

çaresizlik
bildim bileli bu yol boyu
ayak izlerim,boşluğa çıkan.
sebebi halimin,bilsen ölmekten basit.

aynı yerinde şehrin,üşüdüğümüz
kitlendiğimiz gözgöze gelip,
anlatamadığımız o his
birdaha hiç hissetmeyeceğimiz,

bu gidişi saymam
yeniden gel-git..
sığdıramam avuçlarıma kalanlarını
avutamam,anlatamam.

telaşlıydın giderken
yanına beni almayı unuttun.
eksik kaldı sayfası öykünün
düğümlenmek mi
boşluk mu olacak geçen her gece
nefes zehir
yaşamak delilik..

çaresizlik bu yol
bilsen sebebini bu halin
ölmek bile basit.

'kaybolduğum boşlukta
bölünsem bin defa
her parçam sen..'

kül rengi huzur dediğin bu.
batması güneşin/doğmasıyla aynı
içinden sevinci çıkarılmış hatıra
sır güzelliğinde bakmanın
acı bıraktığında..

cesaretin hevesten ibaret
görünce yolu,uzun ve ıssız
göze aldığın sevmek,uğruna harcadıkların
kan olup akana kadar gözlerinden.

buğra

çaresizlik bu yol
bilsen sebebini bu halin
ölmek bile basit

'kaybolduğum boşlukta
bölünsem bin defa
her parçam sen..'

İki şiirini okudum.Aklına sağlık sevgiler..

yüreğine sağlık

sığındım


Hiç unutmadığım bu koku
yangınından sonra..

değeri yitirilir asıl
asılı tuttuğun-tutunduğun
umudun yaşını bıraktığında
ki yakışmaz hiç
gözle gördüklerine.
bilmezler oysa iki sözle
yıkıldığını..


nefret taşıdıkca yük olur
göze.Yüz,bin yüz taşır.
ağır değildir söz çıktığında
vardığında yıkar ağırlığıyla.
okumakla anlaşılmaz,
hissedilir
yangının tam ortasında kalınca

yüreğine sağlık

sinen ölüm kokusu giysilerime
sıyırıp attım çoktan kalanlarını içimden

daha çocukluğumda bi yanım,ağlıyorken
böyle avuçlarını sıkıp bağırarak,
doyamamışkan sarılmalarına
boynuma geçirdin ipi

yutkunduğunda bil düğümlenmelerimi
hiç söylenmemiş bin söz
karşında duruşumla bir,son nefes korkusu.
korkmadım mı yokluğundan
yüzünü anlatmadım mı ağlarken
canımda sevdanı taşımadım mı..


gittin ve şehir hep karanlık
gereksiz çırpınışlar yaşamak telaşı
kokunu duydum bugün giysilerimde
anladım hayatın anlamsızlığını..

gitmeseydin...

şiir leriniz muhteşem olmuş  ağzına sağlık ölümle ilgili olan şiirin beni çok etkiledi hüzün kapımı yeniden çaldı sanki teşekkür ederim:((

aynısı bugün,dünle
elimin uzanıp tuttuğu,dilimden dökülenler
yüklendiklerim ve yerine bıraktıklarım
söyleyemediklerim de..

hep yaralı çıkar hiç ölüm değmez.
Büyürde durmaz çocuk yanım
olduğu yerde tekrarlanır.
Gökte yıldız olmak varken
yerde taş kalmaya razı,
geçti gitti ihtimal
saatler çoktan gösterdi gençliğin eridiğini.

geriye dönülmeyecek yol,zamanın içi.
Bilmek acı,kaybettiklerini düşünmek hele.
sevinçlerden çok iz,hüzünlerden
yitirmelerden ibaret değerleri.
bir daha hiç olmayacaklar
ne acı.

beklemek ve kaybetmek
aynı geçen günler benzeri.

kendini bulamazken etrafında.


gelişi güzel bırakılmış kişiliğe,cesaret.
serpiştirilmiş biraz umut
adı konup sokağa bırakılmış
eklentilerle.
Kimliğinde eksik yığınla kayıp.

yutkunuşuyla içine taşıdığı azap
kaldı,yılları eline alınca.
Avuçlarım kadar etin
taşındığı tarih ya da sürüklendiği
yer,soğuk bir şehirde
tek başına,yanlız alışılmış.

söz kar etse,avutsa bu hali
kelime yani bulunsa ısınacak
yaşamak duygusu biraz.

ne fayda
kararan hava ve hayat yine.