''Adını yoldaki taşlara yazdım, buğulu camlara resmini çizdim. Kıskandım kederi, gelene vurdum. ümidim dağların ardında kaldı, yüzüne yüz sürmek mahşere kaldı...''

Yârdan ayrılmaklığım figândır
Gözlerim yaşlı kaddim kemandır
Kınamayın dostlar ahü zarımı
Yâri görmeyeli hayli zamandır...

Hala bir damla yaş olarak inebiliyorsan gözlerimden..
Ne yapabilirim ki..

Güneşi tutup geceyi de aydınlatsam, nafile içimdeki olmadığın yer yine karanlık kalacaktır.

Gece neden bitmez
neden istenmez gündüz
boynunu büker soru...

söyle..
söner mi ki bu yangın
geçer mi ayrılığın acısı...

Gelecektir diye inandırsam yüreğimi, aklım uzaklığına inanmazsa ne çıkar ki.

Hiç bilmeyeceksin

Gittiğinde nasıl bittiğimi...



Yok artık başka kelime

Tarife sızını



Sızlıyorum ...



Biteviye bir sızlama

Bitimsiz(im)sin...

erimek hasrete baka baka
avuçlarında hapsolmuş savda
kelepçelerinde
bir damla yaş
yutar aşkı.............
.........................
 

...
Yokluğun cehennemin öbür adıdır.
Üşüyorum kapama gözlerini.”
A.Arif

resmin puslu vaktine düştü düşlerimin
şimdi ben yokluğuna tutsağım
ölüm içiririm sensiz her güne.
işte bu... ben senin fakir şairin,
gökyüzüne şekil veren o ressamım ben...

IZDIRAB YASIORUM SENSIZ HER GECE,RUHSUZ YASAM GIBI OLUYOR,SENSIZ OLMUYOR,YOKSUN YANIMDA,SEVGINE IHTIYACIM VAR,SARILISINA MUHTACIM,TATLI BAKISINI OZLEMEKTEYIM...

.....


ve..

gitti..!!

sessizliğe büründü ev..


bahçe

güz örtündü....

ve..

o günden beri


pencereyi hep açık unuttu

belki bir gün

sızar diye içeriye

gidenin kokusu......

osman öztunç dinliyorsun öyle mi?
baya güzeldir.

Varmı daha ağır yük, hasreti çekmek kadar. yaşama sebebimsin, ekmek kadar su kadar. Ayrılığın, hasretin her şeyin bir hazzı var. seni anmak da güzel seni özlemek kadar.