Mehmed Akif, Birinci Dünya Harbi’nde Âsım’ın neslinin “kıt’a kapma oyunu” oynadıklarından söz eder. Bu gençlerin kimi Galiçya’da, kimi Sina çölünde, kimi Kafkaslarda, kimi de Çanakkale’de emperyalizme karşı çağları alt üst eden bir mücadele veriyorlardı. Bugün de eğitim neferlerimiz aynı rolü oynamıyorlar mı? İnsanlığa bu defa Yunus’un gönüllerine ektiği güzellikleri demetleyip sunmuyorlar mı? Bu çağın vebasına inançlarından derledikleri güzellikleri derman olarak sürmüyorlar mı? Ve en önemlisi de, “Bizden adam çıkmaz” hurafesinin çatısını çatır çatır yıkmıyorlar mı? Bu bir “Sonsuzluk Kervanı” dostlar! Dün Tarık b. Ziyad’ın kutlu askerleri bu vazifeyi üstlenmişlerdi, bugün ise eğitim gönüllüleri. Dün Abdülhamid Han bu kervanın bir halkası olmuştu, bugün vazife bizim omuzlarımızda. Abdülhamid’in dansı devam ediyor dostlar... Kurtlarla, yani insanlığın düşmanlarıyla insanlığın dostlarının ezelî mücadelesi... 

Tarihçi-Yazar Mustafa ARMAĞAN