Bir gün iki kardeş kavga ettiler ve hiç kimse onların arasını bulamadı.

Nihayet bunu Mevlana duydu ve onlara şöyle dedi: "-Allah insanları iki çeşit yaratmıştır. Biri toprak gibi ağırdır. Hareketi mümkün değildir. Diğeri su gibi lâtiftir. Daima bir meyilden aşağı akar. Toprağa karışır. Orası bir gül bahçesi haline gelir. Gül fidanları, meyveli ağaçlar ve çiçekler hâsıl olur. Ama su toprağa akmazsa bunlar olmaz. Şimdi kardeşin toprak gibi yaptı, yerinden kımıldamadı. Ve barışmaya razı olmadı. Su yerinde sen ol Onun önüne
ak sulh ile tevazu göster. En büyük ecri sen kazanırsın."  Bu hikmetli nasihati dinleyen iki kardeş aşk çağlayanı Hazreti Mevlâna’nın önünde baş eğip barıştılar.

 

alıntı