sitemkar yüreğim ne kadar kızarak yazsada şu birkaç satırı...

gidenin bıraktığı koca bir kendisidir içimde...

çok hoş ve yürek parçalayıcı olmuş..
lakin her sorunun cevabını verebilir duygularımız..
kendimize karşı cesur olabilirsek..
gidenin hep mazereti olmuştur..
ve kalan hiç bi mazereti kabul etmemiştir..
tüm bunlar aramızdaki gerçek mesafeyi maşrulaştırmıştır..
bi soluk kadar yakın olan mesafemizi..
dünya durana kadar yürüsekte yetişemeyecegimiz uzaklıktaki mesafemizi..
herkesin mahşerde toplanacagını biliyor olmamız..
belkide rahatlatıyor bizi..bu gerçek bi gün aynı yerde olacagımızın realitesidir..
ve yürek bu her atışta dosdta gider..
her yol sevgiliye gider..
ve alınıp verilen her hıçkırıklı soluk..
uzaktaki adamı kahreder...
sen üzülme diye komik cümlelerin yeri kalmadı kelime dagarcıgımda...

sitemkarlıgı sıgdıramaz olduk içimize..
her sitem içimizden fışkırıp büyüyor..
bunu durdurmak dışardan bakılınca çocuk oyuncagı gibi görünüyor..

hem sana kızmak hiç yakışmıyor..
bilirsin zaten herkes hep bana kızıyor..
hiç olmayası bana..
ölesi , yaşamayası bana..
lal olası konmuşmayası bana..

mazeretler gideni geri getirmiyor...
ne mazeret arıyorum...ne de sunulanı beğenmemezlik ediyorum...
ben uzakları seviyorum...
sevdiklerim hiç yakın olmadığından...
üzülmemek gibi bir çabam yok...üzüntümüde seviyorum...

hep var olası sen...
yaşanası,yaşatılası sen...
tek kelimesiyle bile nefes aldıran sen...

dünya dediğin üç gün...
dün bitti...
bugün bitmek üzere...
bir yarın var...

az kaldı mahşerde kavuşuruz...

Mutlu edenler yok be genelde ağlatanlar acı çektirenler var...
cevapsız sorular hala var aklımda ve hala da cevap bulmuyo...
Kaçmaya devam et bakalım nereye kadar benden kaçacaksın...
Nereye kadar kendi sevginden kaçacaksın...
Zaman gösterecek...
Ama zamanı geldiğinde beni bulamayacaksın...
Ve o saman kaybettiklerine ağlayacaksın ama nafile....
Geriye dönüp baktıgın zaman hatalarını anlayacaksın...
Özür dilemek af dilemek için geleceksin ama nafile....
Beni bulamayacaksın....
Bakalım O saman ne yapacaksın....

Bende içimden gelenleri yazmak istedim...
Eline yüreğine sağlık tanecan çok güzel bi yazı Paylaşım için teşekkürler...
Ayrıyeten içimdekileri dökme fırsatı verdiğin için teşekkürler...

rica ederim...
çok güzel devam etmişsiniz...
ben teşekkür ederimm..

yarım kalanlar hep acı verir
tamamlayanamadığı için...
yarım kalanlar'la yarım kalırız
zamansız gittiği için...
susmalarımızla içimize akıtırız
her daim ağlamak için...
çare olurmuyuz peki bitene,bitmek istemeyene
çare olurmuyuz peki;gidene gitmek istemeyene
yarım kalmazmıyız inatla hayır dediğimiz her şeyde...


yarım kalmaman dileğiyle gönüllü yol arkadaşım
kimse kimseyi üzmesin...
hayat çok kısa artık öğrenilsin...

yarım kalmak aslında aslına bakıldığında bir nimettir...
çünkü bilirisn yarın nerededir...
yarın yarindedir...

güzel eklentin ve temennin için teşekkür ederim gönüllü yol arkadaşım...

:)sadece içimdekileri yazmak istedim beğendiysen Teşekkürler...

rica ederim...

güzel şarkılar eşliğinde, sakin bi gecede, sindire sindire okumak çok iyi geldi...

ve sevebilmek böylesine...

birbirinden ayıramadım satırlarını.. canımm, yüreğin dert görmesin...

sukunet nicedir özlediğimdir...
kıskandım doğrusu...

sevebilmek böylesine...insan sevebildiği kadar insandır...

beğenmene sevindim canım...

aşınmış yollara süpürdü rüzgar ortalığın tozunu...
yollar tam oldu...tamam oldu yürümeler...
örslenmiş ruhuma üfürdü melekler mucizane tiryakları...
ruhum tamamlandı...tamam oldu ayaklarım...

ayaklarım...
ayaklarım yangının ortasında...
yine rüyanın en doyulmaz noktasında...
yine ürperdim...
yarım kaldı rüya...
yarım kaldım...

gözlerimi yumdum...
ısrarla tamamlanmışlığı hissetmek istedim...
acıdı gözlerim...
avuçalrıma geçti tırnaklarım...
ayaklarıma kramplar girdi...
dişlerim kenetlendi...
yarım kaldı rüya...
yarım kaldım...

açtım gözlerimi...
gözlerim...
yanıyor gözlerim...
ayaklarım yanıyor...

ve hissetmiyorum solumu...

bana kalan sağım...
sende kalan solum...

yarım kaldı rüyalar...
hep yarım...
yarım kaldım...

"ayaklarım...
ayaklarım yangının ortasında...
yine rüyanın en doyulmaz noktasında...
yine ürperdim...
yarım kaldı rüya...
yarım kaldım..."

Zamanı yaktığı gibi düşler, tenini de yakıyor artık..
Düş yanığı kokuyor mevsim..

Anlatılmaz keyif aldığım, daha doğrusu hüzünlendiğim bir yazı.. Yüreğinize sağlık..

düş yanığı...
kurunun yanında yanan yaş gibi,
gerçeğin yanında düşte yanıyor...

beğenmene sevindim...

güzel yorumun için teşekkür ederim...

oy oy oy diyorum (:
insana bunları yazdırabilcek şeyler yaşaması hep acıtmıştır içimi, belki ondandır bu güzelliğe hüzünlü yaklaşımım..
yüreğine sağlık diyeyim en klişesinden, ama gerçekten bayıldım..

"Çok yorgunum...Usulca ört yüreğini...Ayaklarım üşüyor..."

örtülen yürek yaralarına merhem olur inşAllah..


ps:nedenini bilmiyorum ama mesaj atamıyorum:/
hoşbuldum (: