Aşk..
Tutku..
Romantizm..
Papatya..
Yüzük..
Mum..
Güven..
Sadakat..
Lunapark..
Şeker..
Martı..
Sahil..
Yol..
Yorgan..
Yatak..
Yastık..
Saat..
Çekirdek..
Soba..
Bulmaca..
El kızartmaca..
Monopoly..
Seksek..
Tren..
Anahtar..
Sen..
Ben..
Rimel.. 

Ve şimdi..
Bu 28 kelimeyi aynı anda kullanarak kurulabilecek en güzel cümleyi kuruyorum..

"Seni çok özledim Aşk.."



----------------------------



Kandı..
Karanlıktı..
Geceydi..

400 fare 400 kediyi bıçakladi..

Kandı..
Geceydi..
Gerçekti..

Bir kadın bir adam vardı..

Kandı
gerçekti..
Sesti..

Ve kandı..
Sesti..
Sendin..

Ve kandı..
sendin..
Kandırandın..

Ve Kalbim Ellerindeydi..





----------------------------




Kalabalıktı..
Biri ölüyordu..
Ben en arkalardaydım..
Oturmuş ve boşvermişliğin tadını çıkarıyordum..

Yakınında olsaydım Tanrının..
Onun için rahmet dilerdim..




----------------------------

Beş aynı kağıtla üçkaat çekip duruyor hayat..

----------------------------

Daha fazlasını görmemiş olmanız daha fazlasının olmadığı anlamına gelmiyor..
Bunu biliyordum..

Ama bunu bütün kadınların yıllar öncesinden keşfettiğini yeni keşfettim..

Hep daha fazlasını istemeleri..

Hep daha fazlasının olduğunu bilmelerinden kaynaklanıyormuş..


----------------------




Günahsa günahdi boşver..
Melekler bile günah işlerdi..

Eğer işleyebilselerdi..

----------------------

Hatırlayamıyorum..
Gerçek miydi..

Ama dudakların gerçek gibiydi..

----------------------


Hatırlıyorum hala..
Dün gibi sanki.. Hatta bugün gibi..

Yanımdaydı..
Ellerimi tutuyordu..
Sonra sarıldık.. Sımsıkı..
Biri bıraksa diğeri kaçacakmis gibi..

Sarılmıştık sımsıkı..

Beş dakika öncesiydi..

Ve şimdi sonrası..

Bıraktım..
Kaçtı..


----------------------


Her ruh.. Bir dahidir..
Bedensel zeka onu çürütür..

----------------------


Her yağmur..
Her kadın sana benzer..

Ürkek bir telaş..

Ve her adam..
Mızmızdır biraz..

Sendeki ben gibi..
cebimdeki ellerim..

----------------------


Uyumak için..
Ne anlatıldığını önemsemeden bir masal anlatılmasını bekleyen bir çocuktu kadın..
Ve misketleri çalınmış bir adamdı çocuk.. Kaybetmediğine emindi.. Çalınmıştı..

Misketleri dusleriydi..
Misketleri çalınmıştı..

----------------------


Saat 10:50.. ne yazacağımı Unuttum..
Saat 10:51.. hala hatirlayamadim..
Saat 10:55.. kıvranıyorum..
Saat 10:58.. ne unuttuğumu unuttum.. Yazdıklarıma baktım.. Yazmayı planladığım şeyi yazmayı unuttuğumu hatırladım..
Saat 11:05.. vazgeçtim.. Her iki konuda da..

Hiç aklına gelir miydi..
Bir örümceğin..
Mevsimlik şarkımıza..
(Ağ)'layacağı..

*---------------------

O Öylece cekip gidiyordu..
Bense arkasından ağlıyordum..
Bilmiyordu..
Görmüyordu.. Gözlerimden akanı..
Kimse Görmezdi zaten..
Bilemezdi..
Ama ben biliyordum..

O gidiyordu..
Bense arkasından ağlıyordum..
Biliyordum..
Birgün Benden daha fazla ağlayacak..
Hemde çok iyi biliyordum..
Ki zaten.. Ben bunun için ağlıyordum..




-------------------


Hayatı dağınık ve düzensiz yaşa..
umursama.. olacak olan her zaman olur..

küçüçük ellerinle ne giden zamanı ne giden hayatı ne giden anlamı durduramazsın..

Gideceği olan gider.. Kalacak olan kalır..
Bir gün herkez gider.. Kalacak olan hiç olmamıştır.. anlarsın..

Dağınık ve düzensiz yaşa..
Bırak olmaması gerekenler olsun..
Ki zaten hep öyle olur..
Küçük ellerin..
tutunmak için birşeylere çok küçük..

silkelendin..

(:
döküldüm..

Ve Sustu

Duydugu sesi sonuna kadar acti..
Angelica diyordu anathema..

Ve zaknafein hic görmedigi.. varlıgını bile bilmedigi angelicaya aşık olmuştu..
Kulağına çok sade akıyordu sözler..
Sözü geçen kadın..
Ona jiletlenen bilekleri hatırlatıyordu..
Ve bu zak'ın angelica ya aşık olması için yeterliydi..


Zak terk edilmiş dökülmekte olan bir eve sahip çıkmıştı..
Kendi evine..

Tamamen ahşapti ki bu zaki her gece evi ateşe vermesi için teşvik ediyordu..

Eskiden mutfak olan..
Şimdi ise eskiden mutfak oldugunu bilmeyen kimseye..
oranın bir mutfak olduğuna inandırilamayacak hale gelmiş bir mutfağı vardı
zaknafein 'in evde olduğu her gece yanma tehlikesi geçiren evin..

Zakın gözleri karşısında ki koltuğa daldı bi an..
Son derece kaliteli mobilyaları vardı..
O kadar kaliteliydi ki eskiyebilmisti..
Zaknafein bunu düşünüyordu..

Onun mantığına göre herhangi bir eşyanın eskiyebilmesi için kaliteli olması gerekirdi..
Aksi halde daha eskiyemeden kırılır.. Bozulur yada benzeri bi sebebten eskimeden atılırdı..
Ne kadar para harcandığını düşündü..
Üzerinde zak dahil her türlü pisliğin barındığı bu koltuklara..

Ayağa kalktı..
Angelica yi susturdu..
Seni bu gecelik terk ediyorum dedi.. Ve uzaklaştı..
bi arabadan çaldığı cd çalar türevi pahalı aletten..


Mükemmel bi ses sistemi vardi zakın..
En azından caldıktan sonra zakin olmuşlardı..
Ses çıkışları mükemmel yerleştirilmişti..
Doğru noktada durdugunuz zaman..
Sesin pürüzsüzlugunu beyninizde hissedebilirdiniz..
Ama karenin dışında sadece bi cızırtı şeklindeydi..

Ağır adımlarla eskiden yerinde kapı olan boşluğa doğru yürüdü..
Zak çalınmasından rahatsız olduğu için kapısını sökmüştü..
Ki zak ile göz göze gelmiş hiç kimse o kapı eşiğinin arkasına asla geçmezdi..

Dışarı adımını attı eli her zamanki gibi cebine uzandı..
Yarısını içmiş olduğu sigarasını atıp yenisini yaktı..
Dışarı adım attığı her defada bir sigara yakardı zak..
Zaten yanmakta olan bir sigarasının varlıği önemli değildi..
Dışarı çıkmıştı.. Ve bi sigara yanmalıydı..

Ve yine her defasında yaptığı gibi iki derin nefes aldı..
Etrafındaki boşluklara baktı..
Ve yolun ortasına geçip yürümeye devam etti..
Bir süre sonra.. Elvelen adlı barda buldu kendisini..
Yerini sadece Ona benzeyen ama asla onun gibi olamayacak tiplerin bildiği ucube barında..

Votka viski ve likörünü getirdi barmen taklidi yapan ucube..
Zak üçünü karıştırıp içerdi..
Ve bunu başkasının yapmasına izin vermezdi..

Zak karışımından bir yudum aldı..
Sırf bu tat için yaşamaya değer dedi herzaman ki gibi..
ikinci yudumunu aldı..
Etrafındaki tipleri incelemeye koyuldu..
Zakin eski masasında biri oturuyordu..

Buraya ilk kez geldiği belliydi..
Zak ilk kez görüyordu..
Daha da önemlisi zakin eski masasına oturmuştu..
Oraya oturan en son ucube.. Kafatası kırılmış bi şekilde o barda sabahlamis..
Ve ceset kokmaya başladığında.. Çöpe atılmıştı..

Zak gözlerini yeni cesedine kilitledi.. Ayağa kalktı.. Gitti..
Cesedin boğazını.. Cesedin bile hissedemeyeceği bir hızda kesti..
Kanayarak düştü ceset..

Kimsenin umrunda değildi..
Ki üç beş kişiden fazlasida yoktu içeride..
hiç bir zamanda olmazdı..

Karışımına geri döndü..
3 saniyelik bir yudum aldı..
Ve boş bardağı masaya bırakıp kapıya yöneldi..
Dışarı adımını attı..
Sigarasına uzandı eli..
Iki derin nefes.. etrafına bakındı ve tekrar eve doğru yol aldı..



-------------I---------------



ve Uyandı..


saatin 3 civarı Olduğunu düşünüyordu.. Ve bu saatin 3 olması için yeterliydi..

Emin olmak için bakabileceği bi saati yoktu.. Ve bunu kesinlikle sorun etmiyordu..
Eğer saatin 3 olduğunu düşünüyorsa saat 3 tür..
Diğer insanların saatleriyle ilgilenmezdi zak..

Ayağa kalktı..
1000 mg kodeinfosfatla doldurdu kanını..

Dışarı çıktı..
Sigarası yandı..
Ciğerlerine iki nefes doldu..
Etrafındaki boşluklara baktı..
Ve yürümeye başladı..



Bir yere gitmeye karar vermiş gibi yürüyordu zak..
Eğer aklında gitmeyi planladığı bir yer varsa hızlı adımlar ve umursamaz tavırlarla yürürdü..

Zaknafein sağdan yada soldan araba gelip gelmediğine bakmazdi..
Sağdan ve soldan gelen arabalar zak geliyor mu diye bakardı..
Ki hayatta kalmak için bakmalılardi..

Saatlerce yürüdü zak..
Eğer kodeinin ağırlığı olmasa saatlerce daha yürüyebilirdi..

Siyah çantali..
Takım elbiseli..
Uzun boylu.. Ve uzun saçlı bir adam durdurdu zakı..
Sadece bir adres sormak istiyordu..
Bu sorunun biraz sonra hiç bi anlam ifade etmeyeceğini bilemezdi..

Nereye gitmeye çalıştığı artık önemli değildi..
Zaknafeini durdurmuştu..
Ve artık gidebilecegi tek yer.. Tanrının serin kollarıydi..

Bilemezdi..

Tıpkı suan ne kadar şanslı olduğunu bilemedigi gibi..

Zaknafein..
Evden çıkmadan önce tüm vücudunu uyuşturmustu..
Ve zak uyuşmuşken hiç bir şart altında kimseye elini kaldırmazdi..
Adam pardon dedi.. Ve başka birşey söyleyemedi..

Zaknafeinin gözlerindeki aleve karşı konuşmak..
Şimdiye kadar sayılı insana kısmet olmuştu..
Ve bir kez kısmet olabilmisti..
Sonra onlar kendilerini tanrıyla günahlarıni tartışırken bulmuşlardı..

Aldırmadı zaknafein..
ve uzun saçlı şanslıyı acaba nden bu kadar sinirlendi diye düşünmeye bıraktı..

Kısa bi süre sonra bi kapının önündeydi..
Altı kere vurdu ve beklemeye başladı..
Altı dakika sonra kapı açıldı..


------------II----------------


Naber zak diye sordu körtıs..
Ayşe kadın gibi dedi zak.. Sen ne durumdasın..

Mary jane havası dedi körtıs.. Ve zaka.. Bi bara gitmeyi teklif etti..

Çıktılar ve gittiler..

Viski votka ve likör istedi zak..
Körtıs bir bira aldı..

Birbirlerine hiç birşey söylemeden içiyorlardı..
Birbirlerine birşey söylemeye ihtiyaçları yoktu..
Hemen hemen ayniydilar..
Ve konuşmadanda yaşamlarının ne durumda olduğunu birbirlerine anlatabiliyorlardı..


Oturabilirmiyim dedi..
gri saçlı zayıf düzgün suratli genç..

Aynı anda gence baktılar..
Sonra aynı anda birbirlerine ve sonra yine aynı anda tekrar gence..



Çevrelerindeki hiç kimse bu soruyu sormazdı..
Onlar için Bu soru hayatımı cebine bırakabilir miyim sorusuyla eş anlamlıydı..

Ama çöplüklerinden uzaktaydılar..
Doğal olarak tanınmıyorlardı..En azından şimdilik..

Zak ve körtıs ötmek için kendi çöplüklerinde olmayı beklemezlerdi..
Ötmeleri için çöplük olması yeterliydi..


Kaybol dedi zak vaktin varken..
Dur dedi körtıs..

zaka kısa bi bakış attı..
Ve bu zakin körtısın düşüncelerini öğrenmesi için yeterliydi..
Otur dedi körtıs..
Oturdu genç..

Sonra birasıyla ilgilenmeye devam etti..
Zak ondan daha önce başlamıştı içkisiyle sevişmeye..

Genç ne söylemesi gerektiğini düşünüyordu..
Aslında genç bu masayı seçtiği için pişman olmuştu bile..
Ama seçenekleri kısıtlıydı..
Bütün masalar doluydu.. Ve en yakınındaki sandalyeyi tercih etmek istemişti sadece..

Hiç birşey söylemeye karar verdi..
Ve kısa bi süre sonra dikkat çekmeden masadan kalmaya çalıştı..
Aslında çalışmaya fırsatı olmadı..
Sadece düşünmüştü ve tam hayata geçirmek üzereyken iki bacağında birer el hissetti..
Zak ve körtıs gençten daha hızlıydılar..

Gidemeyeceğini anlayınca genç kibar korkak ve umutsuz bir ses tonuyla..
Ben rahatsızlık verdim afedersiniz dedi..

Bizi rahatsız edemezsin dedi zak..
Ve körtıs Yeryüzündeki hiç kimse bizi rahatsız edemez diyerek zakin cümlesini tamamladı..

Ben gitmeliyim dedi genç..
Korkmuştu..
Oysa korkmak için daha hiç birşey olmamıştı..

Zakin yada körtıs gözlerini gayet sakin duruyordu..
Ve yüz ifadeleri sevimli duruyordu..

Bi kurbağa ne kadar sevimli olabilirse o derecede..



Buna rağmen gencin vücudunda güçlü bi andralin patlaması gerçekleşmişti.. Ve onun konuşmasını dahada

zorlaştırıyordu..
Umutsuzca arkadaşlarının gelmesini bekledi..
Belki onlar onu bu iki adamın elinden kurtarabilirdi..

Sessizce oturmaya devam ettiler..
içkileri bitti.. Tazelendi.. Bitti ve tazelendi..
 Gencin arkadaşları girdi kapıdan.. Ve genç gülümsedi..
Arkadaşlarım dedi.. Telaşla gidebilir miyim..

Hayır dedi zak..
Ve sessizlik..

Bi süre sonra arkadaşları onu farketti..
Ve içlerinde en iri yarı olanı.. Masaya yanaştı..

Bi sorun mu var elvean dedi dev..

Yo yo hayır dedi aceleci bi tavırla..
Arkadaşlarım oturuyoruz birazdan yanınıza gelicem diyerek devi geri yolladı..

Ve dev korumaya çalıştığı arkadaşının
onu tarifsiz acılı bir ölümden kurtardığını hiç bir zaman öğrenemedi..



Zak ve körtıs bi kez daha göz göze geldi..
Sadece iki saniye..

Bunun en iyi fırsat olduğunu düşünen genç..

Gidebilir miyim diye sordu..

Körtıs ve zak son kez göz göze geldiler ve bu 7 saniye sürdü..

ikisini çok yakından tanıyanlar..
Bu yedi saniyede en az 30 cümle kurulduğunu söyleyebilirdi..
Ama ikisini de o kadar yakından tanıyacak hiç kimse olmadı..

Körtıs olumlu yönde kafasını salladı..

Ve gence döndüler..
Zak bi süre gözlerine baktı elveanın..
Gözlerindeki alevi göstermek ve yeteri kadar korktuğundan emin olmak istiyordu..
Ve olduktan sonra..
hesabı ödedikten sonra gidebileceğini söyleyerek masadan ayrıldılar..

Ve elvean ikisinin arkasından küfürler yağdırdı..
Ve hiç bir zaman zak'a bi teşekkür borçlu olduğunu  öğrenemedi..

O yedi saniyelik süreçte körtıs..
Elveanin cebindeki tüm parayı alıp hesabı kendisinin ödemek istediğini söylüyordu..
Ve onunla ilgili planları onu öldürmekle son buluyordu..
Ama onu öldürmeden önce yaşatacağı iğrençliklerden hiç söz etmedi..

Ve zak.. Körtıs'ı sadece hesabı ödetme konusunda ikna etmişti..




------------III----------------

içimden sana yüreğine sağlık demek geldiii 

şaka bir yana yine başlamşsn karalamaya ve bende okumayı çok özlemişim

(:

yeryüzündeki herkez..
birbirinin hayalini çalmakla meşgul..
bu yüzden kırık kalıyor.. kırılan düşlerimiz..

Kırdığım her düş.. Beni affet..,
Ben sadece
Kendi düşlerimi korumaya çalışmıştım..

-+------------




----------vv----------

Bıraksam kaçardi.. Bırakmadım.. Değişmedi..

----------vv----------

Çek ellerini üzerimden..
Alıştığımda.. bırakırsan..

Bileklerim kanar..

----------vv----------

Fazla bakma.. Kanatıcaksın..

----------vv----------

Güneşe sarıl.. Arkana bak.. önünde ben varım..

----------vv----------

Kenti güzel yapan güzelliği değildir..
Kenti güzel yapan kenti kent yapandır..

Sen.. Ve Ellerin..

----------vv---------

Susuyorum.. Her iki anlamdada.. Sana ve senin için..

----------vv----------

Yasak aşklar gelmekte zorluk çıkardığı için güzeldir..
Zorluklar huzura giden ilk adımdır..
Bundandır yasak aşklara sarılışım..

Anlayamazsınız..
Yaşayamadınız..
Yaşayamazsınız..

----------vv----------


----------vv----------

Saat 10:07..
Arabeske sarmadan birşeyler yazmak için kıvranıyorum..
Ama çok sıkılganım..
Acıtasyon yağmurlar yağıyor yazdırdıklarının üzerine..
Burda bırakıyorum..

----------vv----------
Anlıyormusun..
----------vv----------


----------vv----------
Zamanın kanadiği yazıyordu bir yerde..
----------vv----------

Çocuk dedi..
Çok sesin çıkıyor..

Daha tek kelime bile etmedim dedim..

Farkındayım dedi..
Bu yüzden Çok sesin çıkıyor..

Sustu sonra..

Seviyor musun dedi..

Neyi dedim..

Herhangi birşeyi..
Hayır..
Aslında hayır..
Sevdiğim birşey var..

Güzel onu sonsuza kadar sev..
Ama sus şimdi..
Çok sesin çıkıyor..

----------vv----------




Akan kan miydi..
Şarap miydi..
Hatırlayamıyorum..

Sadece "kırmızıydı.."

----------vv----------

Aslında bir düşünürsek..
Herşeyin iyi bir yani vardır..
Hayatta olmanın bile.. iyi yanları vardır..
Mesela hala ölebilirsiniz..

Uzaktaydı..
Yalnızdı..
Birşeyler arıyordu..
Yada buldugu birşeyleri kaybetmeye çalışıyordu..

Gözleri maviydi..
beline kadar uzanan saçları vardı.. Kızıldı..
Ince narin bir beden ve bedenine son derece yakışan kırmızı bir elbise..

Sigara vardı elinde..
Içmiyordu.. Yanıyordu..
Sigarayla birlikte yanıp tükeniyordu..

Intihara hazırlanan bir kadındı..
Ve posta kutusunda umutla açabileceği mektupları da yoktu..

Sahil kenarındaydik..
Sıradan bir gecedeydim ben.. Içiyordum..
Şarap.. Gazoz..
kadına bakıyordum..
Onda kadınımı arıyordum..
Yoktu.. Onda daha çok ben vardım..

Sonra mı..
Bilmiyorum..
Ayrıldım ordan..

Sanırım..
Ölmeyi denemişti..

şiir okusun die.. millet..



Aynı şehrin bi ucunda.. Güneşi Gördüm..
Diğer ucunda.. Yağmur ıslanıyordu.

Aynı kadının bi gülüşünde mutluluğa dokundum.
Diğer gülüşünde Kayboldum..

Oysa o ilk gülüşüne..
Yeni bir hayat bahşedebilirdi Tanrı..



,,,,,,,,,

Hadi git sende..
Herşey hazır.. Yeteri kadar sevdim seni..
Her aşk gibi.. sende gidebilirsin..

Acı getirdi.. sevdiğim her kadın acımın üstüne..
Problem değil aşklarım..
Herşeyi yükleyebilirsiniz üstüme..
İstediğiniz kadar mahvedin hayatımı..

İnce bi kazak verin.. yeterli..

O ince kazakla..
Nasılsa üşümüz o ruhumdaki çoçuk..



Yol boyunca düşündüm..
Kaybolmuş koca şehrin.. Kaybolmuş ışıklarını izledim..

saat 01:12 işten yeni geldim.. Yorgunum.. Birazda sarhoş..
işle alakası yok aslında..
Ben hep yorgunum.. ve biraz sarhoş..

Duygusal birşeyler geçirdim aklımdan..
O sisli puslu ışıklara bakarak..
Romantik.. kulağa hoş gelen..
Güsel ve anlamlı cümleler kurmak istedim..

O kaybolmuş şehrin ışıklarından biri dediki..
Ne duygusallığı.. Ne hoşluğu güzelliği..
Bi dön bak dedi etrafına..
Tanıdığın bütün kadınları.. aynı pencereden izle..

Kim var dedi sonra..
kim var.. adına üç beş güsel cümle kurulmasını hakeden..

Gitmeliyim dedim..

Bu servis.. Beni nereye kadar götürebilir..
Ve ben ne kadar gidebilirim..
kendimi bulduğum bu kaybolmuş ışıkların etrafında..


Her zaman aklımın bi köşesinde vardı..
Çekmek Ve Gitmek..

Nereye.. Kime.. önemli değil..
Asıl olan sadece gitmek..
Bir başka cehennemden bir başka cehenneme..
Boyutlar arası geçiş gibi..
Bi şehirden.. başka bi şehire..

Hep vardı.. aklımın bi köşesinde..
Ama hiç şimdi ki kadar yakın durmadı ayaklarıma..

Eğer Gidersem..
Yakında giderim..


Hoş hiçbirinizin umrunda olmamalı..
Ama yine de merak etmeyin..
Gidersem..
Hiç birinizin haberi olmaz..


                         Sacri..

(: Peki..








Aşk ve sevgi gelecekse senden gelecek..
Eğer senden gelmeyecekse..
Asla gelmeyecek..

Ve ben bu şehrin bıraktığın köşesinde..
Bıraktığın şekilde dewam etmeye.. devam edicem..
Biliyorsun artık.. Sorma adımı kimselere..


----------------



Ben sana yazarsam üşürsün..
Peki susarsam canın yanar mi..

Hiç birşey demesem.. Beni biraz ağlar misin..


----------------


Bileklerimi kesmek üzereydim..
Ölmek için değil.. Sadece kanaması için..

Ölüme yaklasmak insani büyütür, ölüyor gibi olmak bu yüzden işe yarar..
Olaylara bakış Açınızı değiştirir..
Birçok olayım vardı.. Ve sahip olduğum bakış açısıyla çok acı çekiyordum..
Belki biraz büyümek işe yarayabilirdi..

Bileklerimi kesmek üzereydim..
Kapı çaldı..
Umursamadım..
Ama duraksadim..
Çalmaya devam etti..
Elimde kırılmış bi votka şişesinin parçaları kapıya doğru bakıyordum..

Uzun bi zil sesiyle devam etti kapı çalmaya..
Garipsedim.. Zaman durdu.. Ben durdum..herşey durdu..

Umutla açabileceğim bir haber gelmişti  sanki kapıma..
ve ben onu geri çevirmek üzereydim..
Neden bilmiyorum ama ilk kez kapının çalması bana umut getirmişti..

Kapıya yöneldim.. Kapıyı açtım.. Bi çocuk vardı karşımda en fazla 8-9 yaşlarındaydi..
Beni gördüğünde korktu..
Haklilydi.. Kötü görünüyordum ve elimde hala votka şişesinin bi parçası vardı..
Keskin tarafını ona doğru tutuyordum..
Bunu fark ettiğimde çocuk bi hayli uzaklaşmıştı..

Korkma dedim ufaklık kendimden başka kimseye zararim olmaz..

Şey abi sabah biri geldi sizi evde bulamamış bi paket bıraktı bize..
Ben onu getiriyim dedi ve gitti..


Birşey söylemedim.. Kapıyı açık bıraktım.. içeri geçtim..
Elimdeki parçayı diğer parçaların olduğu köşeye fırlattım..

Vazgeçmiştim kanamaktan.. En azından bi süreliğine..

Nedeni çocuktu..
Fark ettiğim şey zaten büyüdüğüm için acı çekiyor oluşumdu..
Biraz daha büyümek sadece acimi artırırdı..
Hatalıydım..

Büyümenin değil.. yeniden çocuklasmanin yoluna sahip olmalıyım..




----------------



Bir bedende erimeye ihtiyacı vardı ruhumun..
Benim bedenim acı doluydu.. Kötüydü.. Yaralı ve yaşlıydı..
Yalnızlığın huzursuz huzuru vardı..
Hiç bir ruh istemezdi böyle bir bedende haps olmayı haklıydı..

ve birçok gece beni terk ederdi..
Ben birçok gece ölürdüm..
Kalbimin yavaşladığını hissederdim..
Nefesim azalırdi.. Azalır ve kesilirdi..
Duyarsızlasirdim..

Son hissettiğim şey..
Ruhumun bedenimi terk edişinde verdiği huzur olurdu..

Sonra ruhum olurdum..
Uzanmış bedenimi görürdüm..

Ne kadar da kullanılmış..
Ne kadar yorgun..
Ve ne masum bi günahkarlik..

Sonra yukarı doğru giderdim..
Gökyüzü.. Bulutlar.. Güneş..

Hiclik evreni..
Tanrının yarattığı yada yaratmadığı en güzel yer..
Zaman yok.. Acı yok.. His ve duygulardan yoksun kocaman derin bi karanlık..

Bu yaratılmamış evrenden..
yaratılmış evrene bakardım..

Gözleri vardı..
Dudakları elleri.. Bir insan bedeniydi..

Tanrı evreni bir insan suretinden almıştı..
Tanıdığım insanlara benzetmeye çalışırdım..
Ama kimsenin gölgesi olamayacak kadar güzeldi..


Sonra.. Bedensiz kalan her ruhun tutulduğu yere giderdim..
Yaşadığım cehennemden farklı değildi..
Ordada insanlar vardı..
Hepsi gençti ve hiç yaşlanmayacak gibiydiler..
Hiç ölmeyecek ve hiç acı çekmeyecek gibiydi..



Silahlar vardı..
Birbirine ateş eden iki insan gördüm..
Birbirlerine durmaksızın ateş ediyorlardi..
Ama ikiside ölmüyordu..
Sanki ölmüşlüklerinin farkında değildiler..



Bir kadın vardı sonra bileklerini kesiyordu..
inatla kanatmaya çalışıyordu..
Ama kan yoktu.. Acı yoktu hiçbirşey yoktu.. Zaman yoktu..

Herşey maddeseldi..
Ve herşey somutlaşmisti..
Mat ve donuktu renkleri.. Ama renkliydiler..


Bir adam vardı sonra bir uçurum bulmuştu kendini aşağı bırakıyordu..
Düşüyordu çığlıklarını duyuyordum..
Sesi giderek azaliyordu..
Sonra kesiliyordu ve tekrar uçurum kenarında maddelesiyordu..


Herşey bi sıraya sokulmustu..
Ama zaman yoktu..
Bunu hissedebiliyordum..
iInsanların mutsuz olduğunu gördüm..
Hepsi günahkârdi ve bu yüzden huzur bahsedilmiyordu..
Oyalanmak için birşeyler yapıyorlardı..
Zaman geçirmeye çalıyorlardi..
Ama geçirebilecekleri bir zaman yoktu..


Sonra birden dayanılmaz bir gücün beni çektiğini hissederdim..
Acı vermiyordu ama güzelde değildi..
Bir ses duyardım..
Daha değil derdi.. Ve bedenimde bulurdum kendimi..

Tekrar bedenim olurdum..
Ruhumun küfür ettiğini hissederdim..
Ve özür dilerdim ondan..
Benden hep kurtulmaya çalıştı..
Ama hiç kurtulamadi..

Oysa defalarca öldürmeye çalışmıştım ruhumu..




----------------

Ve sen hâlâ biryerlerde yaşıyorsun Değil Mi..

sacrı-...bu kadar karısık olmak zorundamısın... nasıl oluyosun boyle tek bı soz yeterken anlatmaya kendı şiirınde bogulmak dedıklerı bumu acaba?yoruldum...sankı bu duyguları sıırlerde de hıssetmekten nası bı şiir yazmak bu boyle ne kal dıyebılmek nede gıt dıyebılmek gıbı...
karmakarısık...
yazan kalemın bıtmesın...ıns?eyvallah su...

ben o çelişkinin içinde hergün boğuluyorum..