Ey Gözleri İstanbul..
Sen Adamı Yoldan Çıkarırsın!!

hayat mı tükendi, yazmak istediklerin mi..

özlemek ne kadar fenaymıs ya...meger herkes öyle hıssedebılıyomus ...saol guzelanlatmıssın eyvallah su

biliyosun.. yaşamadan yazamıyorum.. yaşam bitti.. yazamıyorum.. işe girdiğimden beri eskisi kadar serseri değilim.. sokaklarda değilim.. başka yerde de yazamıyorum.. yazmaya çalıştıklarımsa hiç birşeye benzemiyo..

bitiyo ya.. içtikçe bitiyo demiştim.. bitiyo işte.. herşey bitiyo..

eskisinden daha çok yazıyorsun sanki
ama aynı derinlik yok şiirlerinde

aslında yeni deil.. eski.. yazamadığımız için artık eskileri deşalayıp duruyoruz..

he anladım
ama yinede biraz eksik bişiler var sanki

tamamlanınca eksik kalır bişeyler.. eksik olan biziz.. hep.. daima..

yarım kaldı.. kalsın yarım..

eğer yazamadığında bitmişse yazarın hayatı bende bitmişim..

bitmişsin.. bi gün başa sararsın ama..

Aynaya.. aynayı göstermek gibiydi..

Gereksizdi..
Ama gerçekti..

Ve güzeldi gerçekliği..

Ve kırıldı ayna..

icindekine Dokunamadan ben Hiç..

-----------












O gece hiç ses yoktu..
En ufak bi uğultu bile yoktu..
Herkez susmustu ve aynı yere bakıyorlardi..

Aynı kadına..
Aynı kadının kızıl saçları..
Ve alev almış gözleri..


Kan damlıyordu ellerinden..
Ölmek üzereydi ama sakindi..
Sanki ilk kez olmuyordu tüm bunlar..
O kadar basit görünüyordu ki..
Kadın ölüyordu..

Bir deniz kenariydi..
Yağmur yagiyordu..
Kimse farkinda degildi..Ama ben görüyordum,
birtek o islaniyordu..
Tanrının ılık gözyaslariydi kadının teninden akan,
Tanri kızgındı ama üzgün..

Ve Geceydi..


en başından beri ordaydim..
En başından beri biliyordum..
Votka vardı elinde içiyordu..
Çok hızlı içiyordu..
Ve o kadar rahatti ki..
Bigün birlikte içmek geçti aklımdan..
Öleceğini bilmesem bunu ona da söylerdim..

Ben sakindim yoktu acelem..
Ben yarısına gelmeden.. O bitirmisti..

Bir kayanın üzerinde kırdı şişeyi..
izliyordum.. merak ediyordum nasıl kesecekti bileklerini..


iki cam parçasını aldı eline..
Ayağa kalktı..
sakindi..
Kollarını birleştirdi..
Ve son derece hızlı bir şekilde kesmeye başladı..

Ölmeyi biliyordu bu kadın..

Ve o gece orda gerçekten ölecekti..


insanlar toplanmaya başladı yavaş yavaş..
Korkmuşlardi..
Belki hepsi ilk kez ölen birini izliyordu..

Bana doğru döndü yüzünü.. Gözlerime baktı..
Gözlerini gördüm.. O gözlerindeki alevi..

Gözleri bana.. ben hiç buraya ait olmadım dedi..
Gözlerimle ona gitmelisin..dedim..


Son kez gök yüzüne baktı..
Uzun bi süre bakıp kaldı..
Ve yavaş yavaş bakışlarını indirdi yeryüzüne..

Son kez bana baktı..
Hiç bir zaman unutamayacağım bir bakıştı..

Sonra arkasını döndü..
Karanlığa doğru.. Denize doğru yürüdü..
Ve bıraktı kendini..

Ölmüştü..
Yada gitmişti..
Bir melek daha pişman olmuştu bir insan olarak dünyaya geldiğine..

Gitmişti..
Ait olduğu yere..
Belki biraz geç kalmıştı..
Yada erken olmuştu..
Ama gitmişti..

Bir meleğin gözüyle dünyanın güzel olduğunu sanmıştı..
Ve gelen Her melek gibi o da yanıldığını anlamıştı..
Ama Gitmişti işte..

garıp bı şiir......
şiir mi?bılmem ayrıca........
teması...ölum...ve bıtıs.......
su

Hiç kapanmayacak bir yaraydı adın..
Avuçlarımda..

-------------V-------------


Yüzlerce cümle kurabilirim şimdi..
Seni sevdiğini söyleyen yüzlerce kelime var cebimde..

Ama yoktu..
Hiçbirşey yada hiçkimse..



-------------V-------------





Kalabalıkti..
Geceydi.. Ve karanlık olmaya yakındı..
Zifiri karanlık bile sayılırdı..

Bir kaç dükkanın gereksiz ışığını saymazsak..


Ve herşey yalnız kalmaya yakındı..
Hatta herşey yapayalnız sayılırdı..

Uzaktaydı..
Kadındı..
Güzeldi ve ulaşılmazdi..
Onu güzel yapanda zaten ulaşılmazlığıydı..

Gördüğüm her kadın gibi kızıldi saçları..


Bana doğru geliyordu..
Ve ben her adımda biraz daha çocuklasiyordum..
Son bir adım kalmıştı..

Gülümsüyordu..
Ve gülümsemesi Tüm kalbime dokunuyordu..
 
Bir çocuk kadar yaramazdım şimdi..
Bir çocuk kadar kıskançtim..
Bir çocuk kadar sinirli..

Seni tanıyorum dedim gözlerine..
Eskiden seni çok fazla mi seviyordum..
Evet dedi gözleri ama keşke hep çok fazla sevebilseydin..

Sustum sonra..
Ne desem Boştu..
Olan olmuştu ve ben hiç birşeye inandıramazdım..

Hadi dedi sonra ellerini uzattı..
Eve gidiyorsun..
Hayır dedim ben..
Ben bu sokakta kaybolmak için duruyorum..
Biliyorum dedi.. Ukala bir ses Ve ben seni buldum..
Şimdi evine dönüyorsun ve hayat kaldığı yerden devam edecek..

Sustum ben..
Şimdi ben en güzel susabilirdim..
Karşısında duramadığım tek şeydi..
Boyun eğdiğim.. Sorgusuz sualsiz kabullendiğim tek şeydi.. O Herşeydi..

Yürümeye başladık..
Büyüdün diyordu..
Hayır diyordum büyümüştüm ama şimdi sen geldin..

Gülümsüyordu.. Ve hala kalbime dokunuyordu gülümsemesi..

Sen dedim sessizliğin ortasına yazdığım en güzel öyküydün..
Gülümsedi tekrar..

Hadi dedi.. Buraya kadar..
Geri kalan yolu tek başına yürümek zorundasın..
Hayır dedim.. Yapamam..

Yapmak zorundasın.. Git dedi..
Ben seni izliyor olucam..

Ve bıraktı ellerimi..


Yürümeye devam eder gibi yaptım..
Yolun sonundaydık ve o az önce yanımdaydi..
Ama şimdi yoktu..
Son bir adım kalmıştı..
Arkama baktım ve yine yalnızdim..

Yavaş adımlarla ve biraz yalpalayarak geri döndüm..
Herşeyin başladığı noktada buldum kendimi..
Ama olsun du.. Kısa bir süre de olsa.. Bir çocuk gibi sevinmiştim..
Bu birçok şeye bedeldi..

Herşeyin başladığı yerdeyim..
Ve herşeyin bittiği yer karşımda duruyor..

Duyuyor musun diyorum..
Ben sadece seni sevebildim..



 


-------------V-------------

Herhangi birşeyi..
Değiştiren birşey değildi acı..

Bedenimiz onu hissediyordu..
Ve hepsi bu..


-------------V-------------



Hayatın güzel olan yanları vardı elbet..
Hâlâ ölebilme ihtimalinizin olması dışında..
Sarhoş olabilmeniz vardır..
Kodein vardı..
Amfetamin..
Ketamin..
Benzidamin..
Vs.. Vs..

Birçok şey vardı..


Ama hiç birisi..
Hiç beklemediğiniz bir anda..
Hayatınızın geri dönmesi kadar güzel değildi..


Seni biliyorum..
Sensizligi biliyorum..
Ama ben en çok senden sonra gelen sensizligi biliyorum..

Ben o sessizliğin büyüttüğü çocuğum..
Duyuyor musun..

yazmak için yaralanmak gerekmemeli..