ÜZGÜNÜM “ŞAKŞAK”ÇI DEĞİLİM..
Hayatta kimi zaman arzularımıza yenilip yalnız kalıyoruz.
Yalnızlıklarımız için kimseyi suçlamaya hakkımız yok bu yüzden.
Ben arkadaşlarımı hep önemserim.
Hep bir şekilde sevgimi dile getiririm.
Ararım, dertlerini dinlerim, dertlerimi sevinçlerimi paylaşırım.
Mutluluklarımı “facebook”tan paylaşma ya da en “özel” davetimi kuru bir mail olarak atmam hiçbirine.
Ararım.
Hayatıma istediğim zaman onları alıp, istemediğim zaman bir kenara koymuyorum.
İstediğim zaman beni alkışlamalarını beklemiyorum.
Onlar hayatımın “şakşak”cıları değiller!
Ne kadar değer verirsen o kadar değerlisin.
Herkes hak ettiğini yaşıyor bu yüzden.
Dünyanın kendi ekseni etrafında döndüğünü sananlar.
Bir an geliyor ve görüyorlar ki artık Dünya’da yaşam yok.
Sap gibi yapayalnızlar.
Bazen kendimizle yüzleşmekten korktuğumuz için, doğruyu yüzümüze
pat diye söyleyen arkadaşlarımızdan kaçarız.
Gerçeği duymak canımızı acıtır.
Kendi küçük dünyamızda küçük hayatlarımızı yaşarken,
Bir bakarız zaman geçmiş.
Yalnız kalmışız.
Asıl suçlu kendimizken “suç”u karşımızdakinde ararız.
Ama bu suçlunun kim olduğu gerçeğini değiştirmez.
İlişkiler terazi gibidir.
Eğer “ego”ların çok şişirirse bedenini “ağır” çektiğini düşünürsün.
Yalnızlıktır oysa “ağır” gelen sana..
Koskocaman bir yalnızlık ve pişmanlık..
Kemal Hamamcıoğlu
Logged
