Kendi kendine devam ediyordu adam...
Karanlıktı oda..
Birşeyler karaladı yaprakları solmuş deftere...
Bazı düşünceler canını sıkmıştı.. Bİliyordu bazı soruların cevabı olmadığını..
Yılalrdır ordaydılar zaten.. Bulamamıştı işte..
Kovalamaya çalıştı...
Sonra bir sigara yerleştirdi, titrek elleriyle, dudaklarına...
Yıpranmış kelimelerinin olduğu, rengi soluk defteri aldı..
Balkona çıktı.. Bir süre seyretti gecenin karanlığını...
Sessizliği dinledi..
Sonra birer birer yırtmaya başladı sayfaları..
Koparttı ve bıraktı sessiz sokağa..
Kimseler yoktu ortalıkta...
Rüzgarın cümlelerini savuruşunu izliyordu bir taraftan...
Son yaprağa geldiğinde bir not ilişti donuk gözlerine...
'Uyumayı unutma...'
Çatlak dudaklarında bir tebessüm belirdi..
Saate bakmak için içeri girdi..
Son yaprağı yırtıp sokağa bırakmayı unutmuştu...
Saat durmuş..
Zamanı unutmuş olabilirmiydi..
O unuttuğu için zamanın durması mümkün mü...?
Mutfaktaki saate bakmaya karar verdi..
Bu çalışıyordu..
-sadece pili bitmiş- diye söylendi..
Ve bir not yazıp yapıştırdı dolaba...
'saate pil almayı unutma..'
Dolaptaki diğer notlara takıldı gözü...
isimler, listeler, yapacağı işler...
Okumayı düşündü..Sonra vazgeçti..
Uyandığında hatırlamayacaktı nasıl olsa...
Saate tekrar baktı...
Sabahın 6 sı...
Yatak odasına doğru ilerledi..
Ve yatmadan önce bir not daha yazıp komidine bıraktı...
Buzdolabının üzerindeki notları okumayı unutma...
Aynı ebessüm belirdi dudaklarında..
Yılların hüznü ve yalnılığı..
Kapattı nemli gözlerini..
Gece kadar karanlık...
Dudaklarındaki o tebessümle daldı uykuya...
'Unutma...'


WT

tşkler güzel bi paylaşım

Beğenmene sevindim teşekkürler...

unutma demeyi bile unutmak lazım bazen.....
sadece unutmak...

güzel paylaşımdı teşekkürler...

EVET ANLAMLI ..
EMEĞİNE SAĞLIK..

Sessizliği dinledi..
Sonra birer birer yırtmaya başladı sayfaları..
Koparttı ve bıraktı sessiz sokağa..
Kimseler yoktu ortalıkta...
Rüzgarın cümlelerini savuruşunu izliyordu bir taraftan...
Son yaprağa geldiğinde bir not ilişti donuk gözlerine...
'Uyumayı unutma...'

Cok guzeldi, yureginize saglik...
Unutmamak icin bazen sadece hafif esen bir ruzgar yetiyor..
Notlar olmasada, kalbimizdeki yazilanlar zaten silinmiyor.

Teşekkürler çilekeşim, neşelikız ve gözyaşım... Güzel gözlerinize sağlık...

Sizi sevenleri unutmayın olur mu...

Yavaşça çekiliyor perdeler...
Hüzünlü sesler arasında sessizce yayılyor huzur...
Hissedebiliyorsun uysallığını kanının
ve duyuyorsun tiktakların seyrekleştiğini...

Ay battı...
Güneş, dedim. Gülümsedi...
Biri battığında diğeri doğuyor öyle mi...
Evet...
Haklısın biri doğduğunda öbürü batmış oluyor...
Birlikte yaşadıklarını gördün mü hiç..?
Hayır, görmedim... Sadece duydum...
Biri diğerinin ışığyla vardır..
Evet.. Oysa biri o olmasa da vardır...
Doğru...
Peki sen hangisisin..?
Biliyorsun...
Sessizliğimde, sensizliğimi fısıldıyrum rüzgara...
Birlikte görünmemeliyiz...
Bırak duysunlar...

Ay gunessiz olamadigi gibi, beraber olmasi imkansiz..
Bazi asklar da boyledir, birinin karanliga birininde  isiga ihtiyaci var.. 
Cok begendim bu yaziyi.. tahminim kendi yazin, yuregine saglik..
Superdi..

Beğenmene sevindim, teşekkürler...
Gözlerine sağlık... 

Kağıtlara dökülmüş kelimelerden ibarettim belki...
Güneşten hep kaçırıldım, olur da solar sararırım diye...
Değerlimiydim...
Bir kez bile okumadığın satırları saklardın hep,
belki de hiç okumayacağın...
Aya mahkum ettiğin, nemli çekmelerin karanlığında yaşattığın,
mürekkep lekeleri..
Anlamsızdım
ve anlamak için uğraşılmayacak kadar karmaşık...
Sana yazılmıştım oysa..
her bir satırda ruhuna dokunmak istemiştim...
Gözlerinde gezinmek...
O kadar sen olmuşken satırlarımda
kendinden kaçışın mıydı bensiz yolculuğun...


-мσσηѕєт-

Saat durmuş..
Zamanı unutmuş olabilirmiydi..
O unuttuğu için zamanın durması mümkün mü...?

zaman,zamanla zamandan münezzeh sallandırıyor ruhu
bir olunası canda...bir sahip olunan tende...


Haklısın biri doğduğunda öbürü batmış oluyor...
Birlikte yaşadıklarını gördün mü hiç..?

ay...güneş...
kah güneşin sevdası ağır basar...
kah ayın sevdası...
güneş ayın sevdasıyla yanarken aydınlatır tüm dünyayı...
ve örter aydınlığıyla nazenin ayı...
aysa güneşin sevdasıyla tutşurken yakar geceleri...
yırtar karanlığı...
ve uyutur tüm insanlığı...
yalnız kendi seyreyler sevdasını...





Sana yazılmıştım oysa..
her bir satırda ruhuna dokunmak istemiştim...
Gözlerinde gezinmek...
O kadar sen olmuşken satırlarımda
kendinden kaçışın mıydı bensiz yolculuğun...


ne garip yolculuklar...
yar çıkınca yola yaren kaybolur...
yaren varınca menzile
yardan yari sorulur...


çok hoş paylaşımlar..
yüreğinize sağlık...

bu sayıklamalar devam etmeli..

KesinLikLe .. yüreğinize,gönLünüze,kaLeminize sağLık.

İnsanlar genelde bunu yapar