Bazı anlar vardır ki zaman durur, her şeyin manası kalmaz söylenen söz yerini bulmaz. Böyle durumlarda gözlerden süzülecek gözyaşına engel olmak için insan dişini sıkar, gözlerini kaçırır. İnsanın ruhunda tayfunlar kopar dünya yıkılır yeniden kurulur. Büyük bir gıpta bakılır analara, babalara. Paylaşılamaz bilinse de evlat acısı, yanlarında olmak isteği yüreğe bir kor gibi düşer. O an birkaç damla yaş ıslatır yanağı. SEN ME BÜYÜKSÜN ŞEHİT ANASI. Oluruz senin evladın bir Mehmet’in vardı şimdi yüzbin Mehmet’in. Duyarız büyük bir gururla VATAN SAĞOLSUN. Zayıf fakir bünye olur koskoca dev.

Bu duygularla ALLAH ŞEHİTLİK mertebesini bizlere de nasip eyle derken, ŞEHİT olanların kanları yerde kalmayacak, ŞEHİTLERİMİZİ unutmayacağız, unutturmayacağız. Kanlarını yerde bırakanlarla da ayrıca hesaplaşacağız.

 

 

MEHMET ÖZTÜRK

 

ONLAR !...

Sakın ölü demeyin,ölü değildir onlar!
Onlar gibi yaşayan, Onları ancak anlar.
Bilirim hiç avutmaz, sizi süslü yalanlar.
Ömrünce buruk yaşar, hep geride kalanlar!

Gözünüzden akan yaş, binlerce kalbi deler.
Düşünmeyin boşuna,Onlar şimdi nerdeler.
Kalksa göreceksiniz,aradaki perdeler.
Tüm Şehitler el ele,aynı kutlu yerdeler!

Yazılmadan kabire adları ve sanları,
Kurumadan bak daha,kefendeki kanları,
İki Cihan Serveri (S.A.S) karşıladı onları.
Keşke hep böyle olsa,hepimizin sonları.




Ey Şehit Oğlu Şehit

Ey şehit oğlu şehit böldürtmedin vatanı
Alnından hep mıhladın sana kurşun atanı
Nice al kanlar döktün sen yâd ettin atanı
Yerin dibine gömdün bayrağıma çatanı

Kanın mürekkep oldu yazdın sen destânını
Süngün kalemin oldu çıkardın fermânını
Hiç tereddüt etmeden fedâ ettin canını
Tüm cihâna duyurdun Türk ün yüce şânını

Bu vatana uzanan alçak eller kırılsın
Hâinlerin bedeni bin parçaya ayrılsın
Düşmanın her yanı tek tek erlerle sarılsın
Kalleşlerin her yeri lime lime yarılsın

Dalgalansın bayrağım parlasın ay yıldızı
Rengi de kan rengidir alev gibi kırmızı
Yakar nârında ona el uzatan haksızı
İndirtmeyiz onu biz versek de canımızı

Bir bütündür bu vatan kalacak hep pâyidar
Hâine edeceğiz biz bütün dünyâyı dar
Olmuştur milletime bu yurt vefâlı bir yâr
Vermeyiz bu vatanı atamızdan yâdigâr





KOMANDO OLMAK ONURUMDUR


Olur ya, bir çatışmada ölürsem,
Arkamdan yas tutmayın.
Bırakın toprağımda rahat içinde yatayım.
Bedenimden komandomu çıkarmayın,
Onlar benim onurumdur,
Ölünce kefenim olacak...
Başımdan mavi beremi çıkarmayın,
O benim şanım,şerefim olacak...
Ayağımdan botlarımı çıkarmayın,
Onlar nice yollar aşacak,
Şehit olursam Sırat köprüsünden geçecek...
Elimden tüfeğimi almayın,
O benim mezarıma sembol olacak...
Yaramın kanını silmeyin,
Ahirette hesabı sorulacak...
Göğsümden kör kurşunu çıkarmayın,
O benim madalyam olacak...

* Bu şiir, Hakkari - Çukurca - Üzümlü Jandarma Sınır Karakolu'nda görevliyken 12 Aralık 1993 günü saat 21.00 sıralarında bölücü eşkiya ile yapılan silahlı çatışmada kahramanca çarpışarak şehit düşen Mustafa oğlu, Sakarya 1972 doğumlu Jandarma Komando Onbaşı Zekeriya Gülyaman'ın (1972/4) şahsi eşyaları içerisinden çıkmıştır.