CEPHEDE SAVAŞ SON HIZIYLA DEVAM EDİYORDU.BOMBOLAR PATLIYOR.MEHMETÇİKLER BİRER BİRER TOĞRAĞA DÜŞÜYORDU.CEPHE GERİSİNDEKİ SIHHİYELERDE DOKTORLAR VE HEMŞİRELER YARALILARA YETİŞEMİYORLARDI.DURUMU ÜMİTSİZ OLANLAR BİR KENARA AYRILIYOR;İYİLEŞECEK OLANLARLA İLGİLENİLENİLİYORDU.VÜCUDUNUN BÜYÜK BÖLÜMÜ PARÇALANMIŞ;BAĞIRSAKLARI DIŞARI ÇIKMIŞ BİR MEHMETÇİK GETİRİLDİ.DOKTOR ONU GÖRÜNCE:
"GÖTÜRÜN BUNU ,DİĞERİ......"DEDİ.O SIRADA YARALI ASKER:"BABA BENİM."DEYİNCE DOKTOR"OĞLUM!OĞLUM!DİYEREK SARILDI.AMA YAPILACAK BİRŞEY YOKTU.YENİ GELEN,TEDAVİSİ YAPILARAK TEKRAR CEPHEYE GİDEBİLECEK BAŞKA ASKERLERLE İLGİLENMEK ZORUNDAYDI.KENDİ OĞLUNA ANCAK ERTESİ GÜN SIRA GELMİŞTİ.AMA OĞLU ÇOKTAN TOĞRAĞA VERİLMİŞTİ.