Küçük kırmızı dudaklarında yine o melodi,gözlerinde yaşlar…İlerlemek ve sonsuzlukla bütünleşmek için kendini evden dışarı attı.İlerinin ne tarafta olduğunu bile bilmeden.Aslında o kadar da önemli değildi yönler.İnandığı hiç bir şeyin doğru olmadığından ilk kez bu kadar emindi.Düşündü geçmişi bir kez daha,hüzünlendi…Ağlıyordu ama nedenini bilmiyordu.Zaten neyi bilmişti ki şimdiye kadar?Bir an için filmlerde gördüğü aşıklar gibi olmak istedi.Yağmurlu bir gecede denize karşı bir bankta oturup,artık eskilerde kalan sevgilisiyle söyledikleri şarkıyı defalarca tekrarlayıp ağlamak istedi sadece.Öyle büyük istekleri olmazdı hayattan zaten.Ama o kentte gidip denize karşı oturabileceği bir bank yoktu.Üstelik havada tek bir bulut görünmüyordu.Yağmurda yağmazdı en azından birkaç gün.Zaten gecede değildi ki.Bunaltıcı bir yaz günüydü sadece.Bir Haziran günü…Bunaltıcı olmasının sebebini,onun da Haziranda doğmuş olmasına bağlamak istedi ama öyle derin cümleler kurmayı sevmezdi.Belki de beceremediğindendi.Şimdi önemli olan bu değildi.Hayat bir kez daha istediğini vermemişti ona.Olabilecek birkaç dilekte bulunsa belki bazı şeyler yoluna girerdi ama olabilecekleri istemek angaryaydı ona göre.Aniden durdu.Sanki gerçekler karşısına dikilmişti.Dudaklarındaki melodinin her zaman söylediği şarkıya ait olmadığını fark etti önce.Onun her zaman söylediği bir şarkı yoktu ki.Üstelik böyle bir melodiyi de ilk kez mırıldanıyordu.Nakaratsız,anlamsız bir melodiydi.Hayatı hep tekrarlar yüzünden mahvolduğundandı nakaratsız bir melodi uydurması.Nakaratlara takılıp kalmak istemiyordu.Tam adımını atacağı sırada aslında dudaklarının küçük ve kırmızı olmadığını hatırladı.Ama öyle olmalıydı diye geçirdi içinden.Bir kez daha kendini kandırmaya başlamıştı.Hafif ama umursamaz bir tavırla yanaklarına dokundu.Yüzüne küçük bir tebessüm yayıldı.Hemen ardından bir şaşkınlık ifadesi hüküm sürmeye başladı yüzünde.Ne yani evden çıktığından beri ağlamıyor muydu?Ama dokunsalar ağlardım diye geçirdi içinden.Uzun süredir yolun ortasında öylece durduğu için insanların ona merakla baktıklarını düşündü ve yavaşça etrafına bakındı.Kimse onun yolun ortasında durduğunun farkında değildi.Herkes yoluna devam ediyordu.Sanki o yokmuş gibi.Sinirlendi insanların bu umursamazlıklarına.Kendilerinden başka hiç bir şey düşünmezlerdi.Hızla yürümeye başladı.Sonra adımları yumuşadı ve yavaşladı.Çünkü o da yıllardır kendisi yokmuş gibi davranıyordu.İnsanlara hak verdi.Düşünmeye değecek birisi değildi zaten.Saçlarını savurdu edalı bir tavırla.Yanından geçen delikanlıyı etkileyebileceğini düşündü.Ama çocuk başını bile çevirmemişti.Sövdü çocuğa.Kendisini ne sanıyordu.Erkekler onu hiç anlamamıştı zaten.Kısa bir süre bile olsa kendisini güzel hissetmesine şaşırdı.Güzel olmadığını söylerdi kendine halbuki.”Aman,boşver bunları”dedi kendi kendisine.Fark etmeden yükseltmişti sesini.Yanından geçen adam yüzüne baktı birden.Biraz sesli konuşursa insanların onu fark edebileceğini anladı o an.Bunu zaten biliyordu.Sadece uzun süredir sesli konuşmadığı için unutmuştu.
Merhaba ziyaretçi. Öncelikle sitemize hoşgeldiniz. Ben robot moderatör olarak siteden daha fazla yararlanmanız için sitemize üye olmanızı öneririm. iyi eğlenceler.
Anahtar Kelimeler: SEN.....SEN....SEN... oyunları, SEN.....SEN....SEN... programı, SEN.....SEN....SEN... oyunu indir, SEN.....SEN....SEN... program yükle, SEN.....SEN....SEN... download, SEN.....SEN....SEN... hikayeleri, SEN.....SEN....SEN... resimleri, SEN.....SEN....SEN... haber, SEN.....SEN....SEN... yükle,
SEN.....SEN....SEN... videosu, SEN.....SEN....SEN... msn eklentisi, şarkı sözleri