Öyle yiğit bir kuştur ki bu şiir!
         
                                                               Yoluna yoluna kanadında telek kalmadı;

                                                                Ama o,hala uçuyor!...

                                                                                       Bülent ÖZCAN                 
   Alıntıdır:  Bh sanat YIL:1 SAYI:3 SAYFA:53   
             

                                                                 Öyle yiğit bir kuştur ki bu şiir!
         
                                                               Yoluna yoluna kanadında telek kalmadı;

                                                                Ama o,hala uçuyor!...


                      şiire  olsa olsa bu kadar yorum yapılabilir..

şiirceyorumlamışsın nevzat kardeş..bu arada siteye hoş geldiniz.

                                   BABAM İÇİN
 
                          seni özlemenin yorgunuyuz
                          oturduk kaldık şu kutuda
                          yokluğun,gölgem,ben
                          beştaş oynuyoruz
                          avunmak göğünün altında

                          çaresizlik insanı gülünç kılıyor
                          yol diye grilen çıkmazlarda!
                          bunları umursuyor muyum,hayır
                          hatıranla hayata tutunmalarım varya.
                          yetiyor!
                          dalında çiçek bırakıp gittiğin çağla...

                          şaşırma aralarsam mesafeleri
                          yağarsam ellerini
                          cam kırığı pencerene!
                         
                          deme ki kim o

                          hani şu şaçlarını yarım okşadığın

                          tu-ba
                         
                          kızın.


                                                   not:imgelem çocukları sanat ve edebiyat dergisi,nden alınmıştır

                                                     Tuba NUr BAşkurt
 
                                                               

      ŞUANDA TÜYLERİM DİKEN DİKEN OLMUŞ DURUMDA VALLA YORUM YAPAMIYORUM........................

emeğine sağlık...

<emeğine seglık<...  demişsin..ben sadece bu şiiri sizlere ulaştırdım hepsi o..yazarının emegıne sağlık ..degilmi..teşekürler okuyan gözlerine
sağlık .yazılanlar paylaşıldıkca amacına ulaşacaktır ...

önc hoşgeldiniz aramıza..(tuba nur başkurt)ta ait olan şiire okuyup güzel yorumunuz için teşekürler..
..ben sadece aracıyım,bu bölümde.....sevgiyle kal.

      ŞUANDA TÜYLERİM DİKEN DİKEN OLMUŞ DURUMDA VALLA YORUM YAPAMIYORUM


güzel yorumunuz için teşekürler.sağ olun.......

                          BİR ŞAİRİ SEVDE GÖR SEVDA NEYMİŞ
                       
                          sevene sevdanın adını sorma
                          bir kez şair sevde gör sevda neymiş
                          şairi sevmenin tadını sorma
                          mecnun a sırrını sor sevda neymiş

                          sevgi onda bitmez uzun süreçtir
                          dizleri yorulur beyni hep dinçtir
                          yaşı yüz olsada gönül hep gençtir
                          bir şairi sevde gör sevda neymiş

                          karabiber tarçın herşeyi katar
                          bir yudum sevgiyi dağ gibi yapar
                          girersen gönlüne hep sana tapar
                          bir şairi sevde gör sevda neymiş

                          gözlerinde her ton renkten bulunur
                          dünyanın her derdi ondan sorulur
                          vurgundur yüreği çabuk yorulur
                          bir şairi sevde gör sevda neymiş
                         
                          toplumda hep saygı görür sevilir
                          on dakika sohbet eden bayılır
                          yine bir tahtası eksik sayılır
                          bir şairi sevde gör sevda neymiş

                                                  Abidin GÜNEYLİ

kaynak:yaşayan çukurovalı aşıklar ve geleneğe tabi halk şairleri ANTOLOJİSİ  sf:9

                      GÜL YAPRAĞININ GÖZ YAŞLARI

                     gül yaprağının gözyaşları beyazdır
                     incir sütüdür
                     koparılan goncasına ağlar

                     farkında mıyız
                     ayrılışın acının özlemin
                     sevdiğimizin yakasında kurur
                     kendi hayatımıza ağlarız

                     gülün gidişi ölümdür
                     toprağa iki damla yaş düşer
                     kör insanın yaşama bakışıdır artık hayat

                     yeşerir mi yaşam fidanı
                                    tomur umutlara
                     yine gonca
                     bir çocuğun gülüşü sevecenliğinde
                                             sıcaklığında...

                     
 ALINTI ...BH sanat /ocak/şubat/2007  İ.Cem BAHAR..

                   

  emeğine sağlık kardeşşş....

  emeğine sağlık kardeşşş....

teşekürler dost..teşekürler...

                                    GİTME ZAMANI

                              Hangi söğüt dalı usulca söyler türkülerini
                              eğilmeden dereye

                               parmaklarına düşen her sözün sekişiyle
                               kamaşması yüreğin

                               yüzün sarp yamaçlara çağrılı
                               kızıl saç sakal tuzağının
                               öpsem dağılırmı ıssızlığı

                               sığ sulara atılmış ağ
                               çırpındıkca dolanan

                               sızılarımı fırlatıp da duvarlara
                               gitme zamanı
                               _izininle.

                              yosun nefesin ayaklarıma dolanır
                              her seferinde kendimi adimlarim

                             kışkırtılmış teninle koşar ruhum
                             ya da ruhun
                             _sahi hangi serçe parmağın
                            uçarken kırılmıştı_
                            bedenini savururken peşi sıra

                            dar kapıların ufku kim aralayabilir
                            sonrası az  şimdisi süzülüp gitmişken

                            kaç ağacın kaderidir
                            boş bir sayfa olupta
                            saklamak anıları..

                  alıntı.berfin bahar/sayı 105.A.ÜMRAN ERSİN   

emeğine SAğlık