akşamlarım kabus yokluğunda
yaralarım yaren yalnızlığıma
bak gör karabasanlardayım
canteri döksem ne fayda
ulaşmaz ellerim ellerine
bu kör kuyudur bil ey yar bil
çıkılmaz bir zindan
yer yarığı bir düş işte
düştüm içine
akut acılar içindeyim
ilkyardıma muhtaç yüreğim

ANTİK YALNIZLIĞIM

antik yalnızlığım sana dair
öyle göçükler altında
öyle sersefil
gözlerin atlantisten de uzak
düşlerim dokunulmaz
duvarlar ardında
öyle korunaklı
öyle gizemli
meçhul hikayeler
bıraktım geçtiğim şehirlerde
hayalinle savaştım günlerce
hasretin siperinde
aç susuz yattım
süngülendi heranın
fikrimin can damarında
kitabeler yazmaz
gelmiş geçmiş nesiller bilmez
antik yalnızlığım sana dair

 

mehtaplı bir akşamda kapına dayansam
da
yok fayda
zilzurna vursam şişeler dolusu
yollara kendimi
avare bağırsam yok çare
ışığın olsam masanda
yansıyamayan odanda
yok bir demet umut
cümleler kursam satırlar dolusu yok mana
çığırsam adını göklere yok seda
vursam yollara yok sonu
tavaf etsem pencerende
sersefil beklesem kapında
çıkmayacaksın
bakmayacaksın
ayyuka çıksada çığlıklarım duymayacaksın
beyhude