başlangıcını bilmek işe yarar mı
değiştirilebilir mi...

çocuk ya da adam
iyi ya da kötü
ölü ya da diri
ne olduğunun önemi yok
sadece biri olabilmek
ve olduklarını birleştirebilmek...

eksilirken birleşmek..
kanıma sızan acı..
tamamen kaybolduğumu biliyorum..
silik bi gölge var sokak lambasının altında..
ve diyor ki bi yazıda..
"hiç olduğumu bilmek bişey yapmıyor kimseyi..
kan/şarap..
akıl/uyu-ş-muş bir masal sayfası.."
karmakarışık bakışlar..
kırış kırış..
yırtık pırtık..
ve diyorum ki..
yağmurlar yağmalı..
saklamalıyım..

herzamnki gibi saçmalamış yine...

Birleştiremezken parçalanmış hiçliğimi..
Gölgemde olmayan ışığı,
parça parça yağmur tanelerini biriktirerek
yağmur tanelerini birleştirerek
aramak...

Baş ağrısını, diş ağrısını özleten can ağrıları tutuşturdun elimize. Ah dünya, dilencilik mi ettik?..

Elmayı sevdiysek, o da bizi sevsin demedik ki bir gün! Sade, elma elmalığını bileydi, kafiydi. Hesap da tutmadık, aşk için nakşeden meşkimizin kifayetsizliğinden gayrı! Yar var iken kelamı nimetten saymadık ki sırrı incinmeden gözümüzden anlasın sevdayı.. Ama adı "Yar" değil mi, düşüverdik yükseklerinden..

Ah dünya, sen bizi yare attın, yar bizi kendinden attı! Sana yar olacak mıydık sanki?!..alnt

parmak uçlarımı kestiğimde akan şey her neyse..
rüyalarıma girende ona benziyo..
kanayan.. yanan.. acıtan..
aramıyorum..
kaybettiklerimle kalıyorum..

ne istediğini bilmiyosan bilme..
bende unutabilirim..
unutacak kadar sevdiğimden, bi süre susabilirim…
unuttunmu? sevgi eritir..
buzdan sözleri bile su yapar, içirir..
"bunlara gerek varmı bilmiyorum- ama öyle hissettim."
sihirli bi sözcük bulsam..
kimizi aynı rüyada uyandırsam şimdi...
sustum ben,,
uykum yok,,
masalımızın son sayfası gibi.,
keşke gelsen..

(yapmazdım ama yaptım.. alıntı yaptım..)

yine yapıyorum.. ve bu kez yaptıktan sonra susuyorum..


Ödünç sevinçlerden bize kalan,,
sonsuz grilikler oluyor yalnız..
Ve bir çocuğun hüznüne kapılıyor,,
gülüşlerimizin paramparçalığı..



diyorum ki sonra..

Maviden geriye ne kalmadıysa..
O kadar griyim işte..
görünmez kirim pasım..
görünmez çamurlarım..

Çok üzgün biliyor musun..
çok üzgün yağmur )):

...

ayak parmaklarına duvarların değdiği yerde biter sukunetin..
"eğer çok güçlü bağırırsan durdurabilirsin tüm duvarları.. yeri..tavanı.."
sanırsın..

oysa beklemek..
daha güçlü, daha gür bir çığlıktır duvarları delik deşik eden.
vazgeçmeden..
pes etmeden..
yenilmeden..
beklemek..
daha fazla yağmur..
daha fazla rüzgar..
daha fazla üşümek..
ve
daha ıslak yürümek için sokaklarda..
...

-bilirim,bilirsin mısraları.-

 Bir papatyalı yolun başında
Uğurluyorum seni
Yolun açık olsun bi tanem
Önünde bilge çocuk kahkahaları
Yanı başında sarhoş çiğdemler
Sarı şeker baharlar
Ah! Hep yazbaharlar...
Son bir kez el salla
ve sonra yürü git.
Sakın bakma ardına
eteğine şiirler takılsa da.
 

iki kişiydi..
tek kişi kalır..
şiir biter..
şiir giderse..
şiir giderse yağmurda kalmaz..
gider.. bende..n..