hiç bu kadar incilmemişti kalbim hiç bu kadar acı çekmemişti yüreğm. içten içe ağlıyorum sesimi kimse duymasın diye gözyaşlarımı içime akıtıyorum kimse görmesin diye yüreğimle haykırıyorum ne olur duy beni......
sensizlik tarifsiz bir acı senin acınla ölürsem. benim için göz yaşı dökme çünkü o zaman herşey için çok geç olablir......
her gecenin bir aydınlığı her aydınlığın bir karanlığı var. bilemiyorum hangisini yaşadığımı yağmur yağarken güneşin acması. acı çekerken gülmek. bunları nasıl anlatabilirim rüzgarın esişine kapılmamak için kendimi nasıl tuttuğumun kalbime acılan yaraların tarifi yok anlamsız geliyo herşey çoğu zaman....[/color
Logged
