Sen bilirmisin karanligin icindeki yanlizligi?
Zifiri karanlikta bir isik aramayi?
Sen bilirmisin alevlere sarilmis bir kalbin,
Nasil yanip kül oldugunu?
Bilirmisin bir zamanlar mutlu,
Sevgiyle bakan gözlerin,
Simdi hayata bombos baktigini?
Aska susamis bir bedenin,
Nasil cirpinarak aci cektigini bilirmisin?
Bilirmisin bir zamanlar
Sarjini doldurmaktan usandigim
Her an sevgi seli gibi mesajlarin yagdigi,
Bir dakikasinda bile
Calmadan durmayan telefonumun,
Simdi bir kösede boynu bükük suskun durusunu?
Sen bilirmisin sevgiyi, aski,
Deger vermeyi, mutlulugu,
Yanlizligi, caresizligi, aci cekmeyi?
Sen bilirmisin gülerken aglamayi,
Severken sevilmemeyi...
Yasarken ölmeyi bilirmisin???                                       

Gitmiştin....
Yanında benliğimin bir parçasını alıp,
Yüreğimi ise yarım bırakıp,
Elveda demeden çekip gitmiştin.

Başarmıştın....
Geceleri uykumu bölmeyi,
Aklımdan çıkmamayı,
Uzakta olduğun halde beni ağlatmayı başarmıştın.

Göstermiştin...
şerefsiz birinin nasıl oldugunu,
Hırçın tarafını,
Gözlerinde yalan söyleye bildiğini göstermiştin.

Demiştin...
Seni seviyorum diye,
Sonsuza kadar senleyim,
Korkma hep yanındayım demiştin.

Anlamıştım...
Herkese güvenilmediğini,
İnsanların iki yüzlü olabildiğini,
Seni seviyorum demekle işin bitmediğini anlamıştım.

Bir gece ansızın gelebilirim,
Sorma bana Neden? diye,
Bakma gözlerimin içine,
Oradaki beni görmeni istemiyorum.
İstemiyorum çünkü oradaki ben,
Ardına bile bakmadan, terkedip gittiğin ben.
Gözlerimdeki yaşlara aldırmadan,
Bir tokat gibi yerle bir ettiğin ben.
Çocukluğumla baş başa bırakıp,
Karanlık sokaklarda yapayalnızca,
Elimde mektupların alevi,
Beynimde yaşanmış anıların son demi,
İçimde bir kor ateş,
O ateş içinde ben ,
Terk edip giden sen......
Karanlıktan korkardım bilirsin,
En çok da sensizlikten korkardım,
Bak şimdi karanlıklar içinde Sensiz kaldım.
Sakın bakma gözlerimin içine.
Hala seni seven ve hala sana aşık,
Birini görmeni istemiyorum,
Ben sadece elinde kalan,
Bana ait bir şeyi almaya geldim.
Sende kalan yüreğimi...
Ve o yürek içinde hapsolan beni

Seninle gitti her şey
mutluluk, gözlerinle sevinç
ve neşe, yüzünle birlikte.
Rüzgar, yağmur ve gece sildi süpürdü
bıraktığın izleri.
Ama hiçbir şey silemedi
seni hatırladıkça
içimde hep sızlayan yeri.
Yok oldu… benim için
gökyüzüne çerçevelediğin hayalin de.
Çerçöp gibiyim
hasret şarkıları, ayrılık türküleri elinde.
Kalakaldım…yapayalnız
ne yapacağımı bilmez ve
çâresiz halde,
acılara hedef olarak
karamsarlığın siperinde.
Umutların avucuna büzülmüş
sevgi artıklarıyla yetinmeye çalışarak
anıların gölgesinde;
ve senden kalan
her şeyi eriten sensizlikte;
sensizliğe alışmaya çalışarak yaşamak
ve cenâzesi seninle kalkan bir aşkı
tekrar diriltip, yaşatabilme düşüncesiyle.
“Hiçbir şey eskisi gibi değil
niye değişti her şey?” dövünmesiyle.
Eskiterek kalbimi
her şeye, bir gün yeniden başlayabilme hevesiyle.
Şimdi dokunaklı şiirler yazmaktayım
İçip içip sensizliği…sızmaktayım.
Seninle gitti her şey
Sen de seninle
Ben de seninle…

ellerine saglıkk çokk güzel olmuş

mükemmel olmuşş ..ellerine sagık

elıne yuregıne saglık

harıka..

BİLİRİM ....
GÜZEL BİR ŞİİR SENMİ YAZDIN....

HAYATTA EN ÇOK İSTEDİĞİM SENDİN
SEN DE BENİ YAPAYALNIZ BIRAKIP GİTTİN

ÖNCELERİ YIKILDIM,MAHVOLDUM,BİTTİM
AMA SONRA ALIŞTIM
YAVAŞ YAVAŞ YANDI YÜREĞİM
ÖNCELERİ GÖZLERİM TELEFONDAYDI
SONRA ANLADIM GİTTİĞİNİ
BİR ARA BİR YOK OLUŞ BİR YALNIZLIK

SONRA ANLADIM
SENSİZ DE YAŞAMAYA BAŞLADIM!..

Elıne yuregıne saglık..
cok gusel..

Off Zeyno of... şiir değil sanki bir hüzünlü özet... yüreğine sağlık arkadaş...

Hep ertelenen bir an, hiç yaşanmamaya mahkumdur.

Düşlerin bekleyişini yalnızca bir hüsran karşılayacaktır.

Mevsimleri sayarsak, ömür baharsız tükenir gider.

Sevdiğinizi bulmak ya da bulduğumuzu sevmek tercihi en zor olan iki seçenektir bu sınavda...

Boşuna akan ırmaklar mı var yüreğimizde, sebepsiz mi coşkun bir denizde maviye hasretliğimiz?

Ufukta görünen o ki, mutluluk tek kişiliktir aslında.

Karşımızdakinin çabasına ihtiyacı yoktur mutluluğun.

Aşkın da sevdiğin kadar büyüktür, sevdiğin sürece meydan okur dünyaya.

Hasretle beklenen gelmez hiçbir zaman, o hasreti yalnız tüketirsin.

Karşılık bulmuyorsa sevda, umut değil, kendini hükümdar sanan köleler üretir, dönemezsin.

Ama boşa geçmemiştir dolan vakit. Heba olan şiirlerin de değildir.

Türkülerin diliyle yas tuttuğun geceler, sırdaşlığını hiç terk etmez.

Kıymetini bilmediğin kır çiçekleri yeniden açar, o gül solarken.

Ayrılanlar yıllar geçse de üstünden, hep aynı acıyı çeker.

Ama yollar hiç bitmez. Sonuna geldiğin, zannettiğin yerler birer duraktır aslında.

Ve sen yolculuğunu gönüllü olarak bitirmişsindir o durakta.

Güneş hep geç kalırmış gibi gelir, sen bir havada mevsimlecaktır belki.

Hep bir umutla beklenirken sevda habercisi, yüreğini teselli etmek de sana düşer.

Her şeye rağmen ürkütmesin seni bu sevdanın ateşi.

Her yangın önce başladığı yeri yakar.

Sana küçük kendime büyük gelen yüreğimde, yıllar geçse de senin adın yazar.

Ve bil ki sevdiğim, uslanmaz ruhum yaşadıkça seni sever, seni sevdikçe yaşar.
 

Elerine ve yüğenğine sağlık

Kim derdi ki, ayrılık bu kadar erken gelecek,
Altmış saniyelik ömrümüzde
Sevmek bu kadar zor olacak.
Şimdi kendimi alıp gitmeye çalışıyorum senden,
Senin gözlerinden.
Hayallerle gitmek zor oluyor işte,
Gidersem,
Bu güzel yağmurları paylaşamayız,
Gidersem,
Gelecek kış günlerinde kar tanelerini toplayamayız.
Hesabı yok oysa ayrılığın,
Kalan sadece etkisiz bir eleman,
Ne kalmak kolay, ne de gitmek,
Ne yağmur siliyor kokunu, nede rüzgar uzaklaştırıyor.
Vakit zor sevdalar vakti,
Mevsim hazan esintisi,
Ne sevmek kolay,
Ne vazgeçmek kolay,
Devir zor aşklar devri.

ellerine saglık çok güzel olmuşşş